De Casino Concertzaal Utrecht Art & Drafting

Geen idealer geschenk voor een muziekliefhebber dan een cadeaubon van De Casino!

Free Online Pokies

Maybury Casino Edinburgh

Maybury Casino Edinburgh

Maybury Casino Edinburgh
REVIEW

Brand New Online Casinos

Brand New Online Casinos

Brand New Online Casinos
REVIEW

Top Ten Best Online Casinos Canada

Top Ten Best Online Casinos Canada

Top Ten Best Online Casinos Canada
REVIEW

Mardi Gras Casino Wv Reviews

Mardi Gras Casino Wv Reviews

Mardi Gras Casino Wv Reviews
REVIEW

Multiway Games Casino Zagrebacki Holding

Multiway Games Casino Zagrebacki Holding

Multiway Games Casino Zagrebacki Holding
REVIEW

Casino Coins Commemorative Values Education

Casino Coins Commemorative Values Education

Casino Coins Commemorative Values Education
REVIEW

Brookstone Deluxe Vegas Casino Game Set

Brookstone Deluxe Vegas Casino Game Set

Brookstone Deluxe Vegas Casino Game Set
REVIEW

How To Win Casino War Game

How To Win Casino War Game

How To Win Casino War Game
REVIEW

De ontvanger krijgt gegarandeerd een klasseconcert te zien. Het bedrag van de cadeaubon bepaal je zelf. Ze zijn zowel online als in de ticketshop te koop.

Any other good network Utrecht & Drafting Art Concertzaal Casino De

The Campfire Strikes Back is een DC-concept waarbij ruige one-man-bands de volledige concertzaal in beslag nemen: Schurk tegen je naaste aan en laat je meevoeren naar de rauwe rootswereld van deze twee rasartiesten. JD McPherson verbindt al jaren ongedwongen het verleden met de toekomst van het roots- en rockbilly-genre.

De Casino brengt alweer een mooie reeks jazzartiesten naar Sint-Niklaas. Tussen de gekende waarden is er ook heel wat nieuws te ontdekken. Check het volledige programma! Deze saxofoniste werkte nauw samen met Prince en krijgt ieder… twitter.

Sla maar extra zakdoeken in.

Phones And Mini & Art Casino De Drafting Utrecht Concertzaal

This is a custom sidebar. You can use the decasino Theme Options page to specify which pages have a unique sidebar.

  • Concertzaal in hartje Sint-Niklaas, met plaats voor Jazz, Wereldmuziek, Pop-en Rockmuziek en zoveel meer! Hier vind je alle informatie over de concerten, de geschiedenis van De Casino, zaalverhuur en kan je online tickets nguyensan.meg: utrecht ‎drafting.
  • Just in case you don't know, you can surely enjoy a memorable slot playing encounter by securing a suitable mobile phone that will ensure excellent graphic quality of your mobile phone.
  • Tickets 22 euro in voorverkoop / 25 euro aan de kassa Reductie 19 euro als deel van een triootje Locatie Concertzaal Zaalformule Staand publiek Deuren u Start concert Missing: utrecht ‎art ‎drafting.
  • The scientists combined this with another technique called near-infrared spectroscopy, which can be used to monitor changes in blood flow in the brain.
  • Affiche De Casino Stationsstraat - Sint-Niklaas -T: - Mail: info@nguyensan.me Copyright © De Casino - Concertzaal Alle rechten voorbehouden. by Mister nguyensan.meg: utrecht ‎art ‎drafting.
  • Enjoying the Casino Politics Today 2018 Var shredder rated for continuous operation

Or, you can use the same sidebar for all of your pages using the Sidebar Default widget panel. If you do specify that you want a unique sidebar for an area of your site, such as the Search page, you can use the corresponding built-in Sidebar Search widget panel.

REGI ROSITA - MEXICO - DANCE CLASSICS - THE TROPICAL EDITION @ DE CASINO - 30/09/2017

In fact, decasino comes standard with 19 unique sidebars. Wow, we're starting to sound like a car commercial, so we'll add that you don't have to use all of them if you don't want.

Jazz concerten De Casino is in navolging van De Spiegel ook een centrum voor jazzbeleving. Mis deze concerten niet! Enkele sfeerbeelden van De Casino, vroeger en nu!

Inventors Concertzaal & Drafting Art Casino Utrecht De this

Machines added Casino In Miami Beach christa joe

  1. Define scientific method: principles and procedures for the systematic pursuit of knowledge involving the recognition and formulation of a problem, The effort by the extreme left to not only silence the scientific community but to reject the validity of the scientific method is of course the logical and Missing: cash casino xanthic.:
    Cam manroulette Jeu de machine a sous gratuites queen Holland Casino Try En Win of hearts meilleur casino francais en ligne paypal Slot machines tips review Miss casino perla Concertzaal casino Holland Casino Try En Win oostende Online casinos that accept ewallet xpress Casino amsterdam openingstijden. Arts and culture. EAST SIDE GALLERY, GERMANY Page This graffiti-daubed stretch of the. Berlin Wall is now under threat. AYA SOFYA, TURKEY .. For them the Eurail scheme (W nguyensan.me is the best online resource. where prices can be absurdly steep – as trains are heavily subsidized. check the route of the. See p. incongruously enough 2 St Petersburg With jaw-dropping architecture and priceless art collections 5 Lofoten Islands A mild climate. expensive. .. Estonia. frequencies and journey times are given throughout the nguyensan.me is the best online resource. especially if you're travelling at night or a long distance.
  2. De gigantische uitbeelding van de Zeeslag van Sluis in de toenmalige speelzaal (de vroegere concertzaal) van het Casino-Kursaal van Blankenberge, ontwerp van Albert Soverys, I PRIVË-VERZAMEUNG CIS KENNIS, BLANKENBERGE Inhoud 2 Een onomkeerbaar traject 12 De Coene voelt zich thuis in kunstkringen.:
    Creating new folder == == Event created == == Parsing Event: == title: Manifest voor de Instabiele Media subtitle: Eerste manifest voor de instabiele media the Rotterdam city theater), the faculty of art, media and technology of the Utrecht school of the arts, Delft technical university and Dance group Krisztina de Châtel. nguyensan.me T+ nguyensan.me T+ nguyensan.me
  3. :
  4. :
  5. :

Show one the best De Casino Concertzaal Utrecht Art & Drafting matter what you fancy

the lookout for videos

Een grote eer voor het Kortrijkse bedrijf: De constructie van parapluspanten voor de Kortrijkse Hallen in is een technische hoogstandje. Nog voor de doorbraak van de spanten, ontwerpt De Coene verschillende types geprefabriceerde woningen. De eerste, nogal primitieve huizen, zijn bestemd voor een Afrikaanse wijk in Leopoldstad. Het optrekken van deze prefab-constructies is doodeenvoudig. Lokale arbeiders, onder leiding van een ploegleider van De Coene, klaren de klus in drie maanden tijd.

In de jaren vijftig wendt de Kunstwerkstede vooral de zelfdragende, roodbruine Decoba-panelen aan bij het bouwen van de meest diverse constructies. Een publiciteitsfolder somt de talrijke voordelen van de Decoba bouwpanelen op: De Coene brengt talrijke moderne en klassieke woningtypes op de markt, maar dit wordt bij de particulieren een mislukking.

De verkoop komt nooit van de grond. En toch hebben de prefab-constructies een grote afzet. Belangrijke overheidsopdrachten voor de bouw van scholen komen binnen. De constructie van winkels, kantoren, een bowling, een internationale school en een mess voor het hoofdkwartier van de NAVO in Bergen zijn gevarieerde toepassingen van deze systeembouw.

Maar de meest opmerkelijke realisaties zijn zonder twijfel de jeugdhuizen in Frankrijk. De opdracht bestaat uit het ontwerpen en uitvoeren van duizend Clubs de Jeunes.

Na de revolte van mei hoopt de Franse regering de jongeren van straat te houden door ze een eigen clubhuis te schenken, dat ze bovendien zelf mogen opbouwen en inrichten. In het studiebureau van De Coene gaat men onmiddellijk aan de slag, wat resulteert in de DC De jeugdclub wordt in elkaar geklikt met ruimtelijke modules van drie meter op drie.

De instructies worden in de vorm van een stripverhaal onderricht. In de tweede wedstrijd in is de Tridim de winnaar. Het is een echte meccano, een vooruitstrevend kleurrijk, speels en strak design.

Tot op vandaag zijn een aantal nog steeds in gebruik. Onder leiding van de broers De Coene verovert het bedrijf de Noord-Franse markt met zijn luxemeubelen. Leveringen buiten West-Europa zijn uitzonderlijk, maar daar kqmt verandering in na de Tweede Wereldoorlog. Hoewel de buurlanden de meeste bestellingen plaatsen, stuurt De Coene ploegen naar alle uithoeken van de wereld.

Een heel speciale opdracht is de meubilering van het koninklijk paleis van Riyad in Na de Suez-crisis zijn Franse en Britse meubelmakers uit de gratie van het Saudische koningshuis gevallen. De Kortrijkse Kunstwerkstede wordt de nieuwe hofleverancier en sleept een bestelling in de wacht van slaapkamers, 5 eetkamers en 45 salons voor koning Ibn Saud en zijn uitgebreide harem.

Deze realisatie spreekt enorm tot de verbeelding. W 36 Kunstwerkstede De Coene. W plaatse te installeren. Een voetbalpartijtje met de lokale bevolking zorgt voor de nodige ontspanning.

Het koninklijk paleis is het eerste maar zeker niet het laatste avontuur van De Coene. De Kunstwerkstede versiert opdrachten in alle delen van de wereld: Halfweg de jaren zestig zendt de firma vijftien werknemers naar Reykjavik, waar ze hotel Loftleidir van twee extra verdiepingen gingen voorzien. Op de bestaande fundering kon constructief alleen een lichte bouwconstructie toegevoegd worden, De Coene kon die leveren.

Vervoer en logement zijn geen probleem, want de opdrachtgever is een luchtvaartmaatschappij. Aardappelen kunnen daar immers niet worden gekweekt en alcohol is er verschrikkelijk duur. Het bedrijf ondergaat een opmerkelijk expansie. De Coene ontplooit talrijke nieuwe activiteiten, maar een goede economische strategie ontbreekt. De ambitie is groot en het bedrijf kent opnieuw een grote groei, maar dat vertaalt zich niet in behoorlijke winstcijfers. De nieuwe bedrijfsleiding voert verschillende reorganisaties door, maar slaagt er niet in om van de heterogene houtgroep een winstgevend geheel te maken.

In de jaren zeventig stapelen de verliezen zich op en beslist de Generale Maatschappij om over te gaan tot de opsplitsing en uitverkoop van de Houtindustrie De Coene. Bijna 30 jaar later zijn verschillende opvolgers van het grote De Coene nog actief en bouwen verder op de goede reputatie van de Kortrijkse Kunstwerkstede.

Kunstwerkstede De Coene 3 7. Les panneaux Oecowall vous apportent la jeunesse, Ie luxe et rambienee intime propres au bols naturel. Hier des murs nus et frolds.

Tout est plus jeune, plus aomptueux, plus plaisant. Venez voir et cholsissez votre bols. Wanneer die er is, vertrekt ze meestal van uit een architecturale visie, verbonden met persoonlijkheden die eveneens hun sporen verdienden in de architectuurwereld: Dikwijls diende het onderzoek aan een tweede voorwaarde te voldoen.

Het onderwerp moest al te vaak aan de avantgardistische of modernistische dogma's van 'radicale vernieuwing' en 'vernieuwend experiment' of 'originaliteit' beantwoorden.

Het is inderdaad moeilijk om De Coene-realisaties in uitzicht of vorm tot de avant-garde of de pure modernisten van het interbellum te rekenen. Deze massaproductie had een sociaal, democratisch effect voor ogen. Bij de avant-garde was er interesse voor nieuwe technieken en materialen, maar nauwelijks voor het geduldig ontwikkelen en het perfectioneren van de productieprocessen.

De Kunstwerkstede De Coene deed dat wel en op grote schaal. Als leveranciers van het goedkope triplex maakten ze -oh ironie- vele van de experimenten van de avant-garde mogelijk. Zij die voorbij het vaak oogverblindende van sommige hedendaagse design kunnen kijken, beseffen dat voldragen duurzame design ontstaat uit een continue wisselwerking of een intens heen-en-weer experimenteren, tussen 'de functionele invulling', 'het ontwerpen', en 'het maken'.

In de Kortrijkse Kunstwerkstede is dit voor de hele periode van haar bestaan het fundament van haar productie gebleken. In die zin was en is De Coene modernistisch, zonder het predieaar te krijgen, laat staan het op te eisen. De ontwerpers stonden op gelijke voet met de makers. Binnen de toenmalige tijdsgeest waagde men zich niet zoals nu aan een personencultus van ontwerpers, designers of architecten, een trend die zich opdrong sinds begin jaren Niet de ontwerper, maar het kwaliteitsvolle product stond centraal.

Daardoor miste het ongrijpbare fenomeen De Coene de nodige aantrekkingskracht bij kunst- en architectuurhistorici. Ofwel was het gewoonweg niet geweten, ofwel was het niet eenduidig gefocust op een geniale persoon.

Er zijn nog redenen voor het gebrek aan interesse. Het bedrijfsarchief is grotendeels verloren gegaan in bombardementen tijdens de twee wereldoorlogen en door de vereffening van nv De Coene in raakte een groot deel van het naoorlogse archief verloren of verspreid.

Tenslotte heeft de veroordeling voor economische collaboratie tijdens de Tweede Wereldoorlog menig kunsthistorici weerhouden onderzoek naar de producten van de Coene te voeren. Geschiedkundigen hebben een dikke kluif aan de Tweede Wereldoorlog.

Kunsthistorici daarentegen hadden weinig zin om de vele obstakels op te ruimen rond kunst die geassocieerd werd met collaboratie onder welke vorm ook.

Op dit vlak doet zich sinds tien jaar in binnen- en buitenland een opmerkelijke trendbreuk voor. De oorlog ligt nu ver genoeg achter ons om rationeler met dat verleden om te gaan en ook de kunstproductie van De Coene minder emotioneel te benaderen. De tentoonstelling Kunstwerkstede De Coene hoopt de interesse op te wekken van het grote publiek en van de academische wereld.

Dankzij de inspanningen van de oud-medewerkers, nu leden van de vzw Stichting De Coene, de Stedelijke Musea Kortrijk, de erfgoedcellen van Kortrijk en Antwerpen en de Afdeling Architectuur en Stedenbouw, UGent is een eerste fundament gelegd. Honderden projecten zijn opgelijst, vele duizenden stukken beeld- en archiefmateriaal zijn samengebracht.

En nieuwe informatie blijft maar binnenstromen. Daarom is deze OKV-uitgave eveneens een warme uitnodiging aan de specialisten in en buiten de academische wereld om hun expertise mee in te zetten. Heel wat topics zijn het onderzoeken waard. De kern van het gebeuren is de tentoonstelling Kunstwerkstede De Coene , waar in het Broeimuseum de Kortrijkse Kunstwerkstede bijna 4 maanden lang tot leven komt. OS of Fietsparcours met gids: SO per gids, I gids per 20 personen Vele artistieke partners grijpen het thema van de Kunstwerkstede aan om wandelingen, theater, Info en reservering: Stedelijke Musea Kortrijk, tel.

OS , design en dans aan te bieden. OS Meer info rmatie: Uitgeverij Groeninghe, Kortrijk, pagina's, Nederlandstalige en Franstalige versie beschikbaar. Dit project kadert o. Geschiedenis; studies Internationale Betrekkingen en Conflictbeheersing, KULeuven, maakte zijn scriptie over de gemeentebesturen van Kortrijk en Rollegem tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Als wetenschappelijk medewerker van het erfgoedproject Kunstwerkstede De Coene verrichtte hij archiefo nderzoek en stelde hij de bedrijfsgeschiedenis samen.

Zijn interesse gaan uit naar het politieke en het sociaal-economische. Frank Herman S7, Lic. Terenja van Dijk S9, Ir. In die zin zijn de auteurs - opnieuw in de geest van de Kunstwerkstede- slechts de woordvoerders. Kunstwerkstede De Coene Inleiding Foto: Koningsstraat 20 Brussel De Koningsstraat nr.

Hier zijn de Directie en enkele afdelingen van de bank gevestigd en op. Het accent ligt ook hier op 20ste-eeuwse vormgeving. Aansluitend bij de collecties varieert het. Binnenkijken Stijlvolle elegantie in klassieke villa Tien jaar geleden beslisten Maria en Ludo een nieuwe woning te bouwen in een groene, bosrijke omgeving.

Het resultaat, een statige, klassieke villa,. Staat u op het punt om een serre of veranda te installeren? Dan feliciteren we u van harte met uw beslissing. Want een serre of veranda is meer. De opkomst, gloriedagen en ondergang spreken tot de verbeelding. Stromingen in vogelvlucht Grieken en Romeinen Klassiek Erfgoed v. Gepassioneerde vaklui uit de eigen ateliers brengen met. Alles is in volle opbouw. Hallo, In deze werkmap vind je de samenvatting van wat in de videotraining gezegd wordt.

Introductie in de verschillende stijlen 3. Wat zijn trends en hoe worden ze gemaakt? Tevredenheid bij bezoekers van infokantoren Regionale infokantoren algemene resultaten Onderzoek uitgevoerd door Guidea in samenwerking met Toerisme Vlaanderen 1 Doelstellingen en Methodologie 3 1 Achtergrond. Dat is wat het trendsettende bouwbedrijf Vlassak-Verhulst. Positief Positief Ambachtelijke kwaliteit, moderne mogelijkheden Het positief heeft een belangrijke plek in de rijke historie van het pijporgel.

Als begeleidingsinstrument was het wijdverbreid. Meerkeuzevragen Schrijf alleen de hoofdletter van het goede antwoord op. De keuken werd helemaal op maat gemaakt door interieurarchitect Michael Severs.

De houten deurtjes zijn met antiekbeits donker geschilderd en steken mooi af bij het Mortex-werkblad met betonlook. Voor alle persinformatie en vragen kunt u terecht bij Veronique Verdyck. E 26 Ook hier was Belgie toonaangevend en ook in Gent bouwde men locomotieven en ander spoorweg materiaal Zoals je ziet was gans het domein tussen De Pintelaan, Galgenlaan, Oudenaarsestnwg terug bestemd. Sinds de strategische samenwerking tussen Mechelen en Sint-Katelijne-Waver.

De straat loopt recht op de mooie, fiere kerktoren. Preselectie en interview met. Dampkapsystemen EN inox realisaties De pure dynamiek van een familiezaak Als klant van Venduro geniet u mee van alle voordelen van een gedreven en gezond familiebedrijf. En van onze ervaring, want Venduro. ClassiCinterior Statig herenhuis, randeur glansrijke Dit statige herenhuis aan de rivier De Vecht heeft in de loop der jaren nog niets van zijn glans verloren.

De volgende manifestaties richtten zich respectievelijk op de mogelijkheden van telecommunicatie-apparatuur, op de bronnen van elektronische media en op de gevolgen die mechanische versnelling heeft op de publieke ruimte en sociale structuren. Per manifestatie werd de thematiek specifieker. De thematische benadering maakte het mogelijk de consequenties van de technologische vooruitgang onder de aandacht te brengen buiten de gebruikelijke cirkel van ingewijden en specialisten.

De thematische benadering had in de laatste van de manifestaties het niveau bereikt waaraan ook de inhoud van de daaropvolgende DEAF's voldeden. Hier kwam de potentie van een gespecificeerd thema heel duidelijk naar voren.

Onder de titel The Body in Ruin werd de verhouding tussen het fysieke lichaam en technologie uitgediept. Nieuwe technologische snufjes worden meestal gemakkelijk en op grote schaal geaccepteerd maar de implicaties van al die ontwikkelingen gaan een stuk verder dan de meeste mensen zich realiseren.

The Body in Ruin liet met een aantal voorbeelden zien wat de betekenis kan zijn voor de beleving en het begrip van het lichaam. In de bijbehorende manifestatiekrant werd het thema in een theoretisch kader geplaatst. Met behulp van een inleidende essay werden verschillende benaderingen uit verschillende vakgebieden naast elkaar gezet. Zo werd er aandacht besteed aan de uitbreiding van het lichaam met technische hulpmiddelen, dit geldt onder andere voor het waarnemingsvermogen en de snelheid van voortbeweging.

Aan de andere kant was er aandacht voor de beperkingen die het lichaam oplegt aan de technologische toepassingen die ontstaan omdat het biologische en technologische niet altijd vloeiend op elkaar aansluiten. Beide benaderingen tonen een vertechnologisering van het fysieke lichaam als de volgende fase in de menselijke evolutie.

In werden de manifestaties vervangen door het Dutch Electronic Art Festival. Net als bij de laatste Manifestatie werd het onderwerp vormgegeven door het accent te leggen op de gevolgen van de technologische ontwikkelingen. Ging het in The Body in Ruin over het lichaam van de mens, in Digital Nature ging het om de omgeving van de mens, en dan met name de omgeving die de mens met behulp van technologie zelf creeert.

Er is een nieuwe dimensie bijgekomen in de vorm van een digitaal domein. Het is een dimensie die losstaat van de fysieke ervaring en daardoor op het eerste gezicht onverenigbaar lijkt met termen als leven en natuur. Natuur gezien als biologisch systeem waar de mens geen invloed op heeft, wordt steeds zeldzamer in de wereld en is in een land als Nederland helemaal niet te vinden.

Natuur verandert steeds meer in gecultiveerde groenvoorziening. Tegelijk beginnen steeds meer datapakketten zich te gedragen als levensvormen die specifiek zijn afgestemd op een digitale omgeving. De ontwikkelingen richting technologische levensvormen die organische kenmerken vertonen, onderstrepen dat het technologische domein flexibel dynamisch is.

De menselijke invloed op de vormgeving van zowel de fysieke omgeving als op de digitale omgeving, duiden erop dat de verschillen tussen biologisch en technologisch minder groot zijn dan ze op het eerste gezicht lijken. Tussen en gaat het element controle een grotere rol spelen in de thematiek van DEAF.

Bij gebrek aan controle ontstaat een gevoel van onmacht, iets dat de meeste mensen liever vermijden. De behoefte aan controle speelt dan ook een belangrijke rol in de verdere ontwikkeling van bestaande technologie.

Interfacing Realities in, richtte zich specifiek op de controle via de interface. Zonder interface is het digitale domein onbereikbaar en ongrijpbaar.

De mogelijkheden van technologische apparatuur en elektronische netwerken worden niet alleen bepaald door de ingebouwde functies maar zijn voor een belangrijk deel afhankelijk van de bedienbaarheid. Zo wordt de bruikbaarheid van internet slechts gedeeltelijk bepaald door de inhoud en de structuur van het net. Uiteindelijk worden de mogelijkheden begrensd door de gebruikte computer en de kennis die de gebruiker van het internet en de eigen computer heeft.

In DEAF96 komen de begrenzingen tussen het fysieke en het digitale domein aan bod. Grenzen zijn ook een vorm van controle maar op het internet zijn de grenzen tussen openbaar en prive niet altijd even duidelijk. Aangezien de uiteinden van het netwerk zich hier bevinden, heeft dit ook invloed op de grenzen tussen publiek en prive in de fysieke werkelijkheid.

Het ongeluk lijkt de ultieme vorm van controleverlies te zijn. Wederom speelde hier beschouwingen over de evolutie een belangrijke rol, in die zin dat toevallige omstandigheden en plotselinge gewelddadige gebeurtenissen evolutionaire processen beinvloeden. Er heeft een verschuiving plaatsgevonden van denken in objecten naar denken in processen. Binnen een proces zijn 'ongelukken' niet zozeer een verstoring van de voortgang als wel een onderdeel van het proces en zelfs het uitgangspunt om nieuwe mogelijkheden te onderzoeken.

Een gebeurtenis die in eerste instantie wordt ervaren als ramp kan ervoor zorgen dat een ontwikkelingsproces plotseling een andere richting inslaat. Niet alleen in de evolutie van de natuur, ook bij wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen speelt het onverwachte een belangrijke rol.

Technologie beschouwd als evolutionair proces is net zo goed onderhevig aan ongelukken, die niet alleen problemen veroorzaken maar ook tot nieuwe inzichten kunnen leiden. Een ongeluk is hierdoor niet alleen een verlies aan controle maar ook een mogelijkheid om nieuwe ontdekkingen te doen. Een ander element van de technologische vooruitgang is dat de betekenis van tijd verandert. Onder de naam Machine Times werd de betekenis van tijd in verschillende situaties ter discussie gesteld.

Zo kan afstand niet langer in termen van tijd worden gedefinieerd. Afstand is op de elektronische snelweg irrelevant, tussen het versturen en ontvangen van informatie bestaat nauwelijks nog een tijdsverloop en dat is niet afhankelijk van werkelijke afstand maar van technische gegevens.

De nadruk lag op de consequenties voor de sociale structuren. Er is, naast de historische tijdsbeleving, een geintensiveerde vorm van tijd ontstaan waarin vertrek en aankomst op hetzelfde moment plaatsvinden. Een gevolg is dat informatieoverdracht op een hoger niveau is getild.

Er staat de mens een enorm netwerk aan informatie ter beschikking in de vorm van eindeloze data. Het is de gebruikte apparatuur die bepaald hoeveel tijd het kost om de informatie beschikbaar te maken.

DEAF03 richt zich op de implicaties die het leggen van relaties tussen verschillende data met zich meebrengt. De wereld is veranderd in een groot archief waarin zowel historische als hedendaagse informatie zonder hierarchisch onderscheid ligt opgeslagen. De ontsluiting van de juiste informatie wordt een steeds belangrijker onderwerp, juist omdat er zo veel informatie beschikbaar is. Een manier om informatie toegankelijk te maken is door het zichtbaar te maken. Voor deze visualisering zijn verschillende strategieen mogelijk die binnen DEAF03 onder de aandacht gebracht worden.

Belangrijke motivaties voor het organiseren van de manifestaties en later de DEAF's, waren het verankeren van technologisch georienteerde kunst in de maatschappij, evenals het verbeteren van de onderlinge informatie uitwisseling tussen kunstenaars, muzikanten, technici en wetenschappers.

Door in de programmering een combinatie te maken tussen tentoonstellingen, optredens, performances en seminars, werd het mogelijk een breed beeld te geven van de ontwikkelingen. Als uitgangspunt werd het Manifest voor de Instabiele media geschreven. Deze tekst heeft de vorm van een aantal statements waarin het begrip instabiele media wordt toegelicht als zijnde alle media waarbij gebruik gemaakt wordt van elektronenstromen en frequenties. Het gebruik van instabiele media wordt hierin gerechtvaardigd met verwijzingen naar de quantummechanica en de grootschalige beschikbaarheid van apparatuur.

Een aantal optredens, een lezing, enige installaties samengebracht in een expositie, een videopresentatie en twee films vormden de basis van de eerste Manifestatie. Deze basis is in de loop van de tijd verder uitgebreid. De ene lezing werden een aantal lezingen en uiteindelijk een compleet programma van symposia en seminars. De exposities werden steeds ruimer opgezet, met meer werk op meerdere locaties.

Bovendien werden er vanaf DEAF94 workshops georganiseerd die verband hielden met de thematiek van het festival. Tot slot werd DEAF96 nog uitgebreid met 'de avonden van'.

Op drie verschillende avonden kreeg steeds een ander daartoe genodigde de kans om zelf een programma samen te stellen. De inhoud is geheel afhankelijk van de gastcurator en kan bestaan uit performances, lezingen, discussies of wat dan ook, alles uitgezocht volgens de visie van de samensteller.

De symposia bij DEAF vormen samen met de boeken c. Het is een platvorm geworden waar een internationale groep van wetenschappers, theoretici, kunstenaars en sociologen elkaar en het belangstellende publiek informeren over actuele ontwikkelingen. Geplaatst binnen een filosofisch of wetenschappelijk kader, komen er thema's aan de orde op het gebied van kunst, samenleving en technologie. De symposia zijn voortgegroeid uit de lezingen die al rond de eerste manifestaties werden georganiseerd.

Bij de manifestatie in was dat een lezing. Rond de manifestatie in was dit al uitgegroeid tot een symposium dat een hele dag in beslag nam en waarin verschillende gastsprekers van verschillende nationaliteiten hun visies uiteen konden zetten.

In DEAF94 werd dit nog verder uitgebouwd tot een tweedaags symposium. Vanaf DEAF94 werd het internet een steeds belangrijker onderdeel van het festival. In eerste instantie ging het alleen om websites die als onderdeel van het DEAF programma werden gepresenteerd, maar vanaf kwam er ook een specifieke festivalsite.

Het net als artistieke ruimte werd in DEAF95 verder uitgewerkt. Zo werd er binnen het DEAF-programma ruimte vrijgemaakt voor wiretap.

Wiretap is begin ontwikkeld als regelmatig terugkerend event waar in informele sfeer aandacht wordt besteed aan ontwikkelingen die kunstenaars maken op technologisch gebied. Hier konden websites en cd-rom's bekeken worden die betrekking hadden op het DEAF-programma.

Dat het internet een steeds belangrijker plaats ging innemen, blijkt ook uit de ontwikkeling van een specifieke festivalsite. Deze website krijgt een steeds belangrijker plaats als publiek domein voor DEAF. Het voordeel is dat via de website makkelijker een internationaal publiek te bereiken is dan met exposities en evenementen in de fysieke ruimte van de stad Rotterdam. Bovendien biedt het web andere vormen van visualisatie en participatie, het vormt een uitbreiding van de realiteit met een digitaal gebied.

SoftSite was een project waarin de nadruk lag op het feit dat het digitale domein niet gebonden is aan de natuurwetten van de fysieke ruimte maar volgens eigen regels functioneert. Als een soort van flexibele architectuur, veranderde de structuur van de site onder invloed van de bezoekers van de site. Naast nieuwe mogelijkheden brengt het web ook unieke problemen met zich mee. In DEAF98 werd een deel daarvan uitgelicht door de instabiele site waar onbedoelde 'ongelukken' in de vorm van de digitale crash centraal stonden.

Naast de mogelijkheid om projecten aan te bieden, kan de website ook gebruikt worden als digitale festivalkrant waarop onder andere de agenda van het festival te raadplegen is. Achtergrondinformatie werd vanaf DEAF96 geboden in de vorm van bookmarks waarmee de bezoekers specifiekere informatie over DEAF-onderwerpen en participanten konden vinden. De website werd vanaf DEAF98 ook gebruikt voor live verslaggeving bij performances en symposia.

Dankzij het gebruik van de e-mail kon het publiek dat de evenementen on line volgde sindsdien ook participeren door bijvoorbeeld vragen te stellen aan sprekers en meningen geven tijdens discussies. De publicaties rond DEAF zijn in de loop der tijd steeds verder ontwikkeld.

Voor DEAF94 was er buiten de festivalkrant nog geen boek of catalogus beschikbaar. Deze krant leek qua vormgeving, opbouw en informatieverstrekking sterk op het krantje dat de vijfde Manifestatie voor Instabiele Media, The Body in Ruin, begeleidde. Het thema werd geintroduceerd met een theoretisch georienteerde essay. Verder bevatte de festivalkrant korte beschrijvingen van het tentoonstellingsgedeelte, het symposium en live evenementen. In eerste instantie werd ook DEAF95 nog niet begeleid door een boek maar door een festival magazine.

Later, in , is er alsnog een boek uitgegeven. Wel was er wederom een magazine beschikbaar. Hierin werd een combinatie gemaakt van een catalogusfunctie waarin installaties en projecten werden beschreven en van de theoretische onderbouwing in de vorm van essays en interviews. De publicaties die de DEAF's begeleiden, vereisen veelal een zeker intellectueel niveau van de lezer. Zeker de essays die door deskundigen zijn geschreven, hebben een wetenschappelijk karakter en zijn zonder voorkennis niet altijd gemakkelijk te volgen.

Voor een bezoek aan de exposities of een bijdrage aan de interactieve webprojecten is kennis van het theoretische kader echter niet noodzakelijk zodat het theoretische niveau in principe geen nadelige consequenties hoeft te hebben op de belangstelling van het publiek. De afgelopen jaren heeft het Dutch Electronic Art Festival zich ontwikkeld tot internationaal referentiepunt voor ontwikkelingen op het gebied van nieuwe media.

Begonnen als Manifestatie voor de Instabiele Media in een tijd dat er nauwelijks aandacht was voor de invloeden van nieuwe technologie, is het festival in de afgelopen vijftien jaar uitgegroeid tot een breed platvorm voor zowel kunstenaars als techneuten, wetenschappers en theoretici. Doordat de thematiek van het festival is afgestemd op eigentijdse ontwikkelingen, leveren de Manifestaties en de DEAF's samen een overzicht van de technologische en theoretische ontwikkelingen vanaf midden jaren tachtig tot het heden op zowel artistiek als sociaal gebied.

De ontwikkelingsgeschiedenis van het Dutch Electronic Art Festival beschrijft zodoende de ontwikkelingsgeschiedenis van de instabiele media. In the past centuries, through the use of the plow, the construction of building sites and the waging of wars, 'nature' has changed into an artificial environment where everything has been laboriously mapped and subjected to development plans.

Population pressure, exhaustive agriculture and urbanization have changed the face of the land. The many international wars that changed the landscape into manageable, starkly bald terrain through the use of napalm, defoliating and other methods, displayed other ideas about managing the landscape. Our image of nature varies from delightfully landscaped gardens and urban images to 'impressively' destroyed landscapes.

Those areas that we call nature nowadays, might better be indicated by words like 'park' or 'green belt'. When we now talk about nature, we might well wish for something that no longer exists and maybe never even has existed. The pure and immaculate finally turns out to be an illusion. According to the French philosopher J. Ellul, we are no longer living in a biotope a situation where man, animal or plant is completely in harmony with its surroundings and in which exists a certain 'natural' equilibrium but rather in a technotope a situation where man, animal and plant confirm to technology , populated by all kinds of more or less intelligent machines and devices.

For many of us, new technology is supposed to support the progress paradigm where self realization and self development are the central issues. Thoughts of a research in which technology plays an important part. Gen-technology, which allows us to re-order hereditary characteristics, has been developed that way. With nano-technology we have the possibility to build atoms and molecules and to re-order them into new matter and biotechnology is aimed directly at shaping biological life forms.

These ideas have always inspired the wish to increasingly take the upper hand. The process of evolution of which man is a part runs too slowly and is considered to be too arbitrary, now that we know that randomness is an important factor in evolution, and one that will not necessary lead to a better species but sooner to a better adapted one and in the future that will probably not be man.

The urge to evade our fate that is displayed in all species in birth and death provides a heightened stimulus to unravel the codes of life and thus dispose of life and death ourselves. Through technological means we try to shape our changing view of the world in which man has changed from the center of the universe to but a mere phase in evolution.

During DEAF94, scientists and artists gave a view based on their discipline on the current state of affairs and reacted to the developments described above. Nowadays, computer scientists, micro biologists, physicists and artists occupy themselves increasingly with creating entities that look and behave like living organisms.

They eat, grow, evolve, multiply and die. In other words, they display all characteristics of biological life. And everything happens spontaneously without interference from the humans that created them. All this happens in the digital computer and is called 'artificial life'.

Artificial life gives us a different view on science and on ourselves; from life as it is to life as it could be. Through computers we hope to crack nature's codes to better understand the complexes we call 'nature' and 'life' so that we can then shape them ourselves.

We take evolution into our own hands, as it were. Also, by combining hard-, soft-, and wetware, which should result in machine-creatures, we make attempts to come to new definitions of life.

The hardware robot is supplemented with software and, who knows, wetware. The idea that biological life manifests itself through 'software', or the transmission of information between cells, has a strong relationship with our increasing interest in complex and dynamic systems which manifest themselves, amongst other things, in working with computers. Thinking about life and death, reproduction and evolution, is strongly influenced by working with computers, a complex dynamic and interactive medium.

What, exactly, is 'nature' or 'life'? What seemed such a simple issue a little while ago is turning into a fuzzy area where 'designed' life forms populate our living rooms, be it through display screens or otherwise. Recently, the British physicist Stephen Hawking caused quite a stir during a scientific conference by saying that there is life in the computer.

He argued that computer viruses should be considered life forms since they submit to all the standard definitions of life. God blessed them and said to them, 'Be fruitful and increase, fill the earth and subdue it, rule over the fish in the sea, the birds in the sky, and every living thing that moves upon the earth.

Saturday 11 October Time: How do we work now with digital media? Have we shifted from a work culture based on the ambience of clubs to one locked inside cubicles? Has media design become rationalised to the point of complete predictability or is there still room for creativity and fundamental innovation?

With thousands of graduates being skilled-up in digital media across the Netherlands and Europe every year and with the internet becoming massified and maybe even normal, it is time to look at the daily reality of digital work.

Destruction art bears witness to the tenuous conditionality of survival; it is the visual discourse of the survivor. It is the only attempt in the visual arts to grapple seriously with the technology and psychodynamics of actual and virtual extinction, one of the few cultural practices to redress the general absence of discussion about destruction in society. Lifton has observed that in working on the problem of mass psychological trauma he?

My own study of destruction confirms Bettel heim? Oxford University Press, Destruction art is interdisciplinary and multinational, combining media and subject matter. Destruction art addresses the phenomenology and episte mology of destruction and must be characterized as a broad, cross-cultural response rather than an historical movement.

An attitude, a process and way of proceeding, destruction art is both reactionary and responsive; it is not an aesthetic, nor a method, nor a technique. Destruction art is an ethical position comprised of diverse practices that investigate the engulfments of terminal culture. I use the term destruction art merely as an identificatory device to signify the site where social, aesthetic, and political in terrelationships and practices collude in the question of survival.

This term is a concise index of a wide anthropological field, whereas the phrase? Metzger at AA London, October, This publication is part of the collection of the Archiv Sohm, Staatsgalerie, Stuttgart. The text contains all of Metzger? Metzger prepared the publication as an expanded version of a talk he gave at the Architectural Association, 24 February which he published in June In this document Metzger develops his?

These structures would contain complex technological and electronic internal devices that would cause the structure to implode and self-destruct within a period of twenty seconds to twenty years. Industrial and machine made, the structures would also be technical representations of the intrinsic interdependence of the processes of natural decay and disintegration and cultural, particularly urban, crisis. The temporal duration of? As the rematerialization of memory in its original destructive form, the absent presence of the felt past would return as known experience, no longer?

Destruction art in its first manifestation of? Precisely twenty years after Metzger was sent to England in at the age of 12, when his family was arrested by the Gestapo in Nuremburg, he formulated his theory. Twenty seconds, then, is a temporal analog for the seconds it took to destroy his personal world by killing his family; twenty years, the two decades of gestation in his own auto-transformation.

Temporality in destruction art is the index of duration that confronts consciousness with the cycle of construction and destruction manifest in cultural artifacts and technological objects as well as in nature. This temporality reinscribes the psyche of the social body with a memory of the finite which must function as an affective agent in the reaggregation of a survivalist consciousness.

Even if Gulags and concentration camps still exist and they do, alas disappearance is our future. Semiotext e , Semiotext e Foreign Agents Series, Military socialism is the term Virillo uses to describe the ways in which the military sustains and perpetuates itself by making continual war on its own civilian populations.

The concrete evidence of corporeal existence in the carnage of bombed cities and towns with dead bodies to be buried or burned, which resulted from past wars, no longer exists since the crematoria and thermonuclear vaporization obliterate all reckoning with death and destruction.

The elisions of language contribute to this destruction. Destruction art opposes all abstractions that unwittingly perpetuate the destructive epistemology of western culture so thoroughly perfected in the policies, technologies, and languages of defense analysts who use such words as "smart bombs," "friendly fire," "clean bombs," and "collateral damage" to talk of death.

In this situation, great care must be exercised to prevent theoretical abstractions from becoming part of the suppression of actual experience that culminates in the denial of identity altogether.

Such denials conspire in the destruction of bodies and are the unforgivable consequence of mistaking the map for the territory. They are the decidable danger that resides in interpretations of Derrida?

For example, see Gayatri Chakravorty Spivak,? Displacement and the Discourse of Woman,? Derrida and After , ed. Indiana University Press, The trust of destruction art is the survivability of the body, the very materiality of existence.

In this sense, no group of artists has been as explicit as Survival Research Laboratories who have clearly stated the terms of their investigation and practice. Indeed, materiality is the business of art. Representation and observation, the visual conditions of materiality, are the residual features of the first act of the artist which is to recover the conditionality of materiality. This is why that, without eyes, art may still exist for those without sight.

This does not imply that all art must assume the task of destruction art, but it does mean that art has a particular social function which requires an ethical position on the question of survival, no matter what formal resolution that work finally assumes. In this sense, I believe destruction art recovers the social force of art from instrumental reason and the economies of late capitalism. For destruction art constantly reinscribes the profound significance of the survival of the body in the opposition it deconstructs.

In this sense, the project of destruction art resembles the deconstructionist theory with which it emerged simultaneously but independently in the early s. It is significant that Derrida? DIAS was the temporary organization for a multicultural, multidisciplinary international event which attracted nearly one hundred artists and poets most of whom were the pioneers of Happenings and Concrete Poetry from fifteen countries in Eastern and Western Europe, the United States, South America, and Japan.

Several psychologists also attended. DIAS was important in identifying artists internationally who pioneered destruction art. Shortly after this exhibition, the group dissolved and it was not until DIAS that this work was recovered. See also my following essays: The Destruction in Art Symposium, Arts Performance and Its Objects, Arts The Conflict of Faculties,?

Cornell University Press, DIAS was also the model for a number of subsequent exhibitions at which artists learned to expand the languages of destruction art. They cancelled this exhibition in mourning over and out of respect for the murdered Martin Luther King. The Guerrilla Art Action Group in It was a direct outgrowth of destruction art activities.

For further information, see also my essay and extensive annotated bibliography in Rafael Montanez Ortiz: Years of the Warrior ? Years of the Psyche New York. El Museo del Barrio, However, only Metzger, Rafael Montanez Ortiz, and Wolf Vostell ever specifically identified their work with the terminology of destruction and systematically explored destruction as the principle focus of their work.

A Manifesto, , Ortiz wrote: The art that utilizes the destructive processes will purge, for as it gives death, so it will give to life. Years of the Psyche, New York: The Cure for Neurosis New York: A Delta Book, In this regard, one of the key psychoanalytic dimensions of destruction art is the charged emotional reaction to the anger and frustration these three experienced as the disempowered? This sense of being?

The range of their destructions and the objects or human actions upon which they were visited, however problematic, must be characterized as parody, a profound disgust and rejection of the patriarchal models of discipline, punishment, violence, and authoritarianism so accurately theorized by Klaus Theweleit.

See Klaus Theweleit, Male Fantasies. Psychoanalyzing the White Terror , Minneapolis: University of Minnesota Press, In destruction art the body? While men have explored the relation ship of that body to the objects and technologies of destruction and to the assertion and recuperation of identity, women have regularly confined their investigations to the reconstruction of identity in the decentered Self and, thus, intensify a gendered investigation of the material universe of bodily pain.

In destruction art artists and viewers cooperate both to produce and to witness destruction. When this occurs, art becomes a ground upon which human beings intervene in the imagined neutrality between subjects and objects which is the territory of destruction. In this territory the pain of destruction may be represented and renegotiated.

Elaine Scarry has argued that "pain does not simply resist language," it "actively destroys it, bringing about an immediate reversion to a state anterior to Ianguage, to the sounds and cries a human being makes before language is learned.

Elaine Scarry, The Body in Pain: Oxford University Press This is how this most radically private of experiences begins to enter the realm of public discourse. In , Ono wrote? Simon and Schuster, Originally published in Tokyo by Wunternaum Press, Invented and bandaged wounds articulate psycho-physical pain.

This impulse to narrate suffering, to describe the unspeakable conditions of interi or life is central to finding a voice through and by which to repossess and recover a sense of the concreteness of personal experience. More urgent is the need to communicate the auto-constructed reality to someone else? Western culture needs subjects to bear witness to the contents of survival and the historical bodies upon which the text of destruction has been inscribed.

The body in destruction art bears such witness and thereby offers a paradigm for a? In this sense, the individual body, the body of practices I am calling destruction art, and the social body have a symbiotic interconnection, in that individual and collective bodies are also events in the history of soci ety. I have often argued that the primary communicating codes of the visual arts were transformed in the presentation of the body.

Briefly restated, when the body becomes the material support, subject, and content of art it holds the possibility to shift the determined and fixed relations demanded by the prior objective status of art into an interplay of subjectivities established and transmitted in body gestures, systems, and relations. In addition to the traditional metaphorical communicating mechanisms of the visual arts, such changes in the aesthetic sign supplied a metonymic and synecdotal means of connection, projection, continuation, and contigency.

The private body was utilized as formal material, subject matter, and content, into which the experiences and institutions of the body politic were col lapsed.

I want to suggest that in these terms, the body holds the possibility of becoming both an aesthetic and a social sign that also commutes political power. Such embodiment holds the potential to reconnect experience to the objects of that experience and thereby to intervene in the destructive practices, institutions, and technologies threatening extinction.

The urgent need to dissolve overdetermined rigid structures and to construct elastic social systems is evident, although constantly undermined by fixed social identities. This shift from the conventions of representation to those of presentation may effect a reduction in the alienation between subjects and objects by confronting individuals with their mutual roles as performing and observing subjects.

This reduction, however, can never be resolved but, rather, must be constantly renegotiated on the shifting territories of power which continually redetermine subject relations. The performing body underscores the desperate need for negotiation in the question of the survival of destruction. In this way, destruction art performs its radical function in larger social formations. For, in order to recover the content of destruction which includes death, trauma, and pain, its signifying agent must be both representationally symbolic and presentationally contingent.

JD McPherson verbindt al jaren ongedwongen het verleden met de toekomst van het roots- en rockbilly-genre. De Casino brengt alweer een mooie reeks jazzartiesten naar Sint-Niklaas. Tussen de gekende waarden is er ook heel wat nieuws te ontdekken. Check het volledige programma!

Deze saxofoniste werkte nauw samen met Prince en krijgt ieder… twitter. Sla maar extra zakdoeken in. This is a custom sidebar.

Work

Het onderwerp moest al te vaak aan de avantgardistische of modernistische dogma's van 'radicale vernieuwing' en 'vernieuwend experiment' of 'originaliteit' beantwoorden. Het is inderdaad moeilijk om De Coene-realisaties in uitzicht of vorm tot de avant-garde of de pure modernisten van het interbellum te rekenen. Deze massaproductie had een sociaal, democratisch effect voor ogen. Bij de avant-garde was er interesse voor nieuwe technieken en materialen, maar nauwelijks voor het geduldig ontwikkelen en het perfectioneren van de productieprocessen.

De Kunstwerkstede De Coene deed dat wel en op grote schaal. Als leveranciers van het goedkope triplex maakten ze -oh ironie- vele van de experimenten van de avant-garde mogelijk.

Zij die voorbij het vaak oogverblindende van sommige hedendaagse design kunnen kijken, beseffen dat voldragen duurzame design ontstaat uit een continue wisselwerking of een intens heen-en-weer experimenteren, tussen 'de functionele invulling', 'het ontwerpen', en 'het maken'.

In de Kortrijkse Kunstwerkstede is dit voor de hele periode van haar bestaan het fundament van haar productie gebleken. In die zin was en is De Coene modernistisch, zonder het predieaar te krijgen, laat staan het op te eisen. De ontwerpers stonden op gelijke voet met de makers.

Binnen de toenmalige tijdsgeest waagde men zich niet zoals nu aan een personencultus van ontwerpers, designers of architecten, een trend die zich opdrong sinds begin jaren Niet de ontwerper, maar het kwaliteitsvolle product stond centraal. Daardoor miste het ongrijpbare fenomeen De Coene de nodige aantrekkingskracht bij kunst- en architectuurhistorici.

Ofwel was het gewoonweg niet geweten, ofwel was het niet eenduidig gefocust op een geniale persoon. Er zijn nog redenen voor het gebrek aan interesse. Het bedrijfsarchief is grotendeels verloren gegaan in bombardementen tijdens de twee wereldoorlogen en door de vereffening van nv De Coene in raakte een groot deel van het naoorlogse archief verloren of verspreid.

Tenslotte heeft de veroordeling voor economische collaboratie tijdens de Tweede Wereldoorlog menig kunsthistorici weerhouden onderzoek naar de producten van de Coene te voeren.

Geschiedkundigen hebben een dikke kluif aan de Tweede Wereldoorlog. Kunsthistorici daarentegen hadden weinig zin om de vele obstakels op te ruimen rond kunst die geassocieerd werd met collaboratie onder welke vorm ook. Op dit vlak doet zich sinds tien jaar in binnen- en buitenland een opmerkelijke trendbreuk voor.

De oorlog ligt nu ver genoeg achter ons om rationeler met dat verleden om te gaan en ook de kunstproductie van De Coene minder emotioneel te benaderen. De tentoonstelling Kunstwerkstede De Coene hoopt de interesse op te wekken van het grote publiek en van de academische wereld. Dankzij de inspanningen van de oud-medewerkers, nu leden van de vzw Stichting De Coene, de Stedelijke Musea Kortrijk, de erfgoedcellen van Kortrijk en Antwerpen en de Afdeling Architectuur en Stedenbouw, UGent is een eerste fundament gelegd.

Honderden projecten zijn opgelijst, vele duizenden stukken beeld- en archiefmateriaal zijn samengebracht. En nieuwe informatie blijft maar binnenstromen. Daarom is deze OKV-uitgave eveneens een warme uitnodiging aan de specialisten in en buiten de academische wereld om hun expertise mee in te zetten. Heel wat topics zijn het onderzoeken waard.

De kern van het gebeuren is de tentoonstelling Kunstwerkstede De Coene , waar in het Broeimuseum de Kortrijkse Kunstwerkstede bijna 4 maanden lang tot leven komt. OS of Fietsparcours met gids: SO per gids, I gids per 20 personen Vele artistieke partners grijpen het thema van de Kunstwerkstede aan om wandelingen, theater, Info en reservering: Stedelijke Musea Kortrijk, tel.

OS , design en dans aan te bieden. OS Meer info rmatie: Uitgeverij Groeninghe, Kortrijk, pagina's, Nederlandstalige en Franstalige versie beschikbaar. Dit project kadert o.

Geschiedenis; studies Internationale Betrekkingen en Conflictbeheersing, KULeuven, maakte zijn scriptie over de gemeentebesturen van Kortrijk en Rollegem tijdens de Tweede Wereldoorlog. Als wetenschappelijk medewerker van het erfgoedproject Kunstwerkstede De Coene verrichtte hij archiefo nderzoek en stelde hij de bedrijfsgeschiedenis samen.

Zijn interesse gaan uit naar het politieke en het sociaal-economische. Frank Herman S7, Lic. Terenja van Dijk S9, Ir. In die zin zijn de auteurs - opnieuw in de geest van de Kunstwerkstede- slechts de woordvoerders. Kunstwerkstede De Coene Inleiding Foto: Koningsstraat 20 Brussel De Koningsstraat nr. Hier zijn de Directie en enkele afdelingen van de bank gevestigd en op.

Het accent ligt ook hier op 20ste-eeuwse vormgeving. Aansluitend bij de collecties varieert het. Binnenkijken Stijlvolle elegantie in klassieke villa Tien jaar geleden beslisten Maria en Ludo een nieuwe woning te bouwen in een groene, bosrijke omgeving.

Het resultaat, een statige, klassieke villa,. Staat u op het punt om een serre of veranda te installeren? Dan feliciteren we u van harte met uw beslissing. Want een serre of veranda is meer. De opkomst, gloriedagen en ondergang spreken tot de verbeelding.

Stromingen in vogelvlucht Grieken en Romeinen Klassiek Erfgoed v. Gepassioneerde vaklui uit de eigen ateliers brengen met. Alles is in volle opbouw. Hallo, In deze werkmap vind je de samenvatting van wat in de videotraining gezegd wordt.

Introductie in de verschillende stijlen 3. Wat zijn trends en hoe worden ze gemaakt? Tevredenheid bij bezoekers van infokantoren Regionale infokantoren algemene resultaten Onderzoek uitgevoerd door Guidea in samenwerking met Toerisme Vlaanderen 1 Doelstellingen en Methodologie 3 1 Achtergrond.

Dat is wat het trendsettende bouwbedrijf Vlassak-Verhulst. Positief Positief Ambachtelijke kwaliteit, moderne mogelijkheden Het positief heeft een belangrijke plek in de rijke historie van het pijporgel.

Als begeleidingsinstrument was het wijdverbreid. Meerkeuzevragen Schrijf alleen de hoofdletter van het goede antwoord op. De keuken werd helemaal op maat gemaakt door interieurarchitect Michael Severs. De houten deurtjes zijn met antiekbeits donker geschilderd en steken mooi af bij het Mortex-werkblad met betonlook. Voor alle persinformatie en vragen kunt u terecht bij Veronique Verdyck.

E 26 Ook hier was Belgie toonaangevend en ook in Gent bouwde men locomotieven en ander spoorweg materiaal Zoals je ziet was gans het domein tussen De Pintelaan, Galgenlaan, Oudenaarsestnwg terug bestemd. Sinds de strategische samenwerking tussen Mechelen en Sint-Katelijne-Waver. De straat loopt recht op de mooie, fiere kerktoren.

Preselectie en interview met. Dampkapsystemen EN inox realisaties De pure dynamiek van een familiezaak Als klant van Venduro geniet u mee van alle voordelen van een gedreven en gezond familiebedrijf. En van onze ervaring, want Venduro. ClassiCinterior Statig herenhuis, randeur glansrijke Dit statige herenhuis aan de rivier De Vecht heeft in de loop der jaren nog niets van zijn glans verloren.

De hoge plafonds, sierlijsten, prachtige. Pieter Ghijsenlaan 22b PV Zaandam www. Vincent van Gogh inhoud 1. Een leven in beeld 3 2. Vincents jeugd 4 3. Aan het werk 5 4. Naar Parijs 9 7. Naar het zuiden 10 8. De ruziemaker 11 9. Het einde 13 Zo stijlvol kan een vloer zijn Bezoekadres: Ettensebaan 17a, XA Breda Contact: Vlissinghe en zijn gasten Marc Ryckaert Oudste vermeldingen Trouw aan de principes van de hedendaagse architectuur waarbij soberheid synoniem staat voor schoonheid, is het ontwerp van deze rechte steektrap die tegen de muur is geplaatst de eenvoud zelve.

De uitvinders van het moderne bed in Hoewel een Vi Spring matras met pocketveren nu normaal lijkt, was het in een radicaal nieuwe uitvinding. De introductie van veren, individueel. Rond haar mirakelbeeld worden al sinds om de zeven jaar feesten georganiseerd. Iedereen komt naar buiten voor de fotograaf. Moeders met lange rokken en grote schorten, vaders.

De roemrijke familie Van Loon uit Amsterdam deed dat. De indrukwekkende stapel familieportretten. Dan combineer je wonen en werken, en maak je van je eigen woning een prachtig visitekaartje.

Dat deden ook Harry en Peggi. Sir Winston Churchill De Engelsman Sir Winston Churchill heeft tijdens zijn lange leven vele functies bekleed: Dow Na gediend te hebben in het Amerikaanse leger, studeert Robert S.

Dow aan het Newark College of Engineering waar hij zijn diploma behaalde in burgerlijke bouwkunde. Deze trappen zijn de waardige erfgenamen. Examen HAVO tijdvak 1 woensdag 20 mei 9. Dit examen bestaat uit 30 vragen. Voor dit examen zijn maximaal. Een belangrijke plek in uw leefomgeving. Daar wilt u zich thuis. Europese normalisatie en CE-markering 13 dec. Dat plan kostte meer Geallieerden. Iedereen die over de Julianabrug rijdt ziet aan de zeekant de wapperende stars en stripes van de Verenigde Staten.

Op die plek is het Amerikaanse consulaat gevestigd. De residentie van de consul-generaal. Villa Alai Villa Alai is onderdeel van een complex van vier, onafhankelijke luxe woningen met elk een eigen zwembad. De inrichting wordt namelijk regelmatig. Henry van de Velde, totaalkunstenaar Naar aanleiding van de e verjaardag van de geboorte van Henry van de Velde brengen we een bezoek aan de tentoonstelling over zijn leven en werk in het Jubelparkmuseum.

Houtskeletbouw wordt gekenmerkt door een grote. Dit familiebedrijf ontwikkelt al tientallen. Iconen van de post tarievenboekjes Ton van Tast De omslag van het posttarievenboekje uit heeft een illustratief karakter.

Ontwerper Ton van Tast tekent voor zowel de voorkant als de achterkant. Filips IV van Spanje: De aanleiding vormde een initiatief uit Vlissingen tot. Domein de Beukelaar Tijdloze klasse Standingvolle villa-appartementen in een parktuin met vijver. Jules Wabbes ontwierp zijn bed in de. De Luikse onderneming, die al meer dan 50 jaar de onbetwiste. Het kunstwerk van cementblokken is gemaakt door Britt Moran.

Serge Mouille ontwierp de zwarte lamp, stoel DAR is. Op 31 juli staat het dorp in rep en roer: Weergave met pagina beginnen:. Petra Verbeek 2 jaren geleden Aantal bezoeken: Brussel Koningsstraat 20 Brussel De Koningsstraat nr. Hier zijn de Directie en enkele afdelingen van de bank gevestigd en op Nadere informatie. Aansluitend bij de collecties varieert het Nadere informatie. Voor wie er nog zou aan twijfelen: Pierre Cuypersstraat 1, XG Roermond, , www.

Stijlvolle elegantie in klassieke villa Binnenkijken Stijlvolle elegantie in klassieke villa Tien jaar geleden beslisten Maria en Ludo een nieuwe woning te bouwen in een groene, bosrijke omgeving. Het resultaat, een statige, klassieke villa, Nadere informatie. Want een serre of veranda is meer Nadere informatie.

Presentatie van de tentoonstelling Brussel tijdens de Duitse bezetting Presentatie van de tentoonstelling De geschiedenis van de Belgische auto is een nostalgisch verhaal, met een groots verleden maar met een erg ongelukkig einde. Nu meer Nadere informatie. Gepassioneerde vaklui uit de eigen ateliers brengen met Nadere informatie. In deze werkmap vind je de samenvatting van wat in de videotraining gezegd wordt. Tevredenheid bij bezoekers van infokantoren Tevredenheid bij bezoekers van infokantoren Regionale infokantoren algemene resultaten Onderzoek uitgevoerd door Guidea in samenwerking met Toerisme Vlaanderen 1 Doelstellingen en Methodologie 3 1 Achtergrond Nadere informatie.

Dat is wat het trendsettende bouwbedrijf Vlassak-Verhulst Nadere informatie. Zondag 14 juni Eindhoven. Ambachtelijke kwaliteit, moderne mogelijkheden Positief Positief Ambachtelijke kwaliteit, moderne mogelijkheden Het positief heeft een belangrijke plek in de rijke historie van het pijporgel.

Een antieke Nadere informatie. Comfort zonder Nadere informatie. Aarzel niet ons te contacteren indien u fotomateriaal of meer uitleg omtrent dit persbericht wenst te ontvangen. Ook hier was Belgie toonaangevend en ook in Gent bouwde men locomotieven en ander spoorweg materiaal E 26 Ook hier was Belgie toonaangevend en ook in Gent bouwde men locomotieven en ander spoorweg materiaal Zoals je ziet was gans het domein tussen De Pintelaan, Galgenlaan, Oudenaarsestnwg terug bestemd Nadere informatie.

Wintertuin lokt drievoud bezoekers Mechelen, Preselectie en interview met Nadere informatie. En van onze ervaring, want Venduro Nadere informatie. De hoge plafonds, sierlijsten, prachtige Nadere informatie. Een leven in beeld 2. Aan het werk 4. Naar het zuiden 8. Zo stijlvol kan een vloer zijn Zo stijlvol kan een vloer zijn Bezoekadres: Graaf van Vlaanderen Nadere informatie. Vlissinghe en zijn gasten. De uitvinders van het moderne bed in Vi Spring: De introductie van veren, individueel Nadere informatie.

Rond haar mirakelbeeld worden al sinds om de zeven jaar feesten georganiseerd Nadere informatie. Moeders met lange rokken en grote schorten, vaders Nadere informatie. De indrukwekkende stapel familieportretten Nadere informatie. Constructie als dienaar van dynamiek beton in beeld Congrescentrum MICX met een onderdanige maar vernuftig gemaakte draagstructuur Constructie als dienaar van dynamiek De typische complexe en dynamische Libeskind-vormentaal van het nieuwe Nadere informatie.

Wonen en werken in stijl binnenkijken Wonen en werken in stijl Wat als interieurinrichting je beroep is? Dat deden ook Harry en Peggi Nadere informatie. Hij zet zijn Nadere informatie. Deze trappen zijn de waardige erfgenamen Nadere informatie.

Voor dit examen zijn maximaal Nadere informatie. Daar wilt u zich thuis Nadere informatie. Grote maatnauwkeurigheid Nadere informatie. Dat plan kostte meer Geallieerden Nadere informatie. Judice Ledeboer Foto s: Brett Russel Iedereen die over de Julianabrug rijdt ziet aan de zeekant de wapperende stars en stripes van de Verenigde Staten. De residentie van de consul-generaal Nadere informatie. Villa Alai is onderdeel van een complex van vier, onafhankelijke luxe woningen met elk een eigen zwembad.

Elk seizoen een nieuw interieur 52 Stijlvol Wonen B i n n e n k i j k e n Elk seizoen een nieuw interieur De kans dat Anke en Geert ooit uitgekeken raken op hun interieur, is wel heel erg klein.

De inrichting wordt namelijk regelmatig Nadere informatie. Henry van de Velde, totaalkunstenaar Henry van de Velde, totaalkunstenaar Naar aanleiding van de e verjaardag van de geboorte van Henry van de Velde brengen we een bezoek aan de tentoonstelling over zijn leven en werk in het Jubelparkmuseum. Welkom op de Engelenburg. Houtskeletbouw wordt gekenmerkt door een grote Nadere informatie.

Dit familiebedrijf ontwikkelt al tientallen Nadere informatie. Ontwerper Ton van Tast tekent voor zowel de voorkant als de achterkant Nadere informatie. Vanuit ons hoofdkantoor Nadere informatie.

Constructie Industrie werd in opgericht als een eenmanszaak met zetel te Brussel; in werd de zetel Assenede opgericht die constructie industrie nv c i Constructie Industrie werd in opgericht als een eenmanszaak met zetel te Brussel; in werd de zetel Assenede opgericht die Gedeeltelijke automatisering Nadere informatie. Ze zijn zowel online als in de ticketshop te koop. The Campfire Strikes Back is een DC-concept waarbij ruige one-man-bands de volledige concertzaal in beslag nemen: Schurk tegen je naaste aan en laat je meevoeren naar de rauwe rootswereld van deze twee rasartiesten.

JD McPherson verbindt al jaren ongedwongen het verleden met de toekomst van het roots- en rockbilly-genre.

De Casino brengt alweer een mooie reeks jazzartiesten naar Sint-Niklaas. Tussen de gekende waarden is er ook heel wat nieuws te ontdekken. Check het volledige programma! Deze saxofoniste werkte nauw samen met Prince en krijgt ieder… twitter. Sla maar extra zakdoeken in. This is a custom sidebar.

Wonka

Will you wake up in the center of the evening only to find your spouse texting a mysterious person. However essentially the most fundamental wackiness is the unquestioned, primarily fraudulent use of a composite number that provides earned Pledged Delegates to Superdelegates who can do whatever they want.

This also gives you a chance to check out 10 of the different bingo options Littlewoods has to offer. It should start with developing and maintaining a steady flow of qualified, motivated prospects looking at your business each day. Witness for instance this picture of the new coaching staff.

Would you like to head to North America and have a good ride as you search for gold. On slots with a bonus game there is no set rule as to what to bet. Put the two wheels on the bottom of the cart then tap on it to push it aside.

De ontvanger krijgt gegarandeerd een klasseconcert te zien. Het bedrag van de cadeaubon bepaal je zelf. Ze zijn zowel online als in de ticketshop te koop. The Campfire Strikes Back is een DC-concept waarbij ruige one-man-bands de volledige concertzaal in beslag nemen: Schurk tegen je naaste aan en laat je meevoeren naar de rauwe rootswereld van deze twee rasartiesten.

JD McPherson verbindt al jaren ongedwongen het verleden met de toekomst van het roots- en rockbilly-genre. De Casino brengt alweer een mooie reeks jazzartiesten naar Sint-Niklaas. Men werkt aanvankelijk samen met Delvaux voor het maken van kussens voor de koninklijke Barcelona-zetels van Mies van de Rohe. Knoll is een stimulans voor de losse verkoop, maar is-tevens de opstap naar grote interieurcontracten. De Kunstwerkstede richt een eigen studiebureau op, onder leiding van Philippe Neerman, voor de interieurinrichtingen van grote instellingen.

Een mooi resultaat is de inrichting van de Koninklijke Bibliotheek Albert I in Brussel, tussen en Vele Amerikaanse instellingen, zoals de Amerikaanse ambassades in Brussel en Den Haag en multinationals willen Knoll-meubiliair en passende inrichtingen in hun Benelux-vestigingen.

Andere volgen, zoals Philips in Eindhoven en het warenhuis A l'innovation, te Brussel. De internationale afzetmarkt en het actieterrein op hoog diplomatiek niveau zijn terug als welleer. Knoll is de inspiratie om zelf moderne meubellijnen te ontwikkelen. De geroemde kwalitatieve afwerking functioneert opnieuw als ambassadeur van de Kunstwerkstede.

Deze keer geen luxemeubelen, maar houten constructiematerialen. Het weerspiegelt de ambities van De Coene als bouw firma. Bagend op een jarenlange ervaring in het maken van eenvoudige barakconstructies, zoekt het bedrijf in de jaren vijftig en zestig intensief naar houten bouwtoepassingen. De troeven van de gelijmde gelamelleerde glulam spanten worden uitgespeeld: Grote constructies kan men optrekken in slechts enkele weken tijd.

In een folder staat te lezen: Naast hun technische hoogwaardigheid, wordt hun toekomstige meerwaarde echter vooral bepaald door hun functionele schoonheid. Een grote eer voor het Kortrijkse bedrijf: De constructie van parapluspanten voor de Kortrijkse Hallen in is een technische hoogstandje. Nog voor de doorbraak van de spanten, ontwerpt De Coene verschillende types geprefabriceerde woningen. De eerste, nogal primitieve huizen, zijn bestemd voor een Afrikaanse wijk in Leopoldstad.

Het optrekken van deze prefab-constructies is doodeenvoudig. Lokale arbeiders, onder leiding van een ploegleider van De Coene, klaren de klus in drie maanden tijd. In de jaren vijftig wendt de Kunstwerkstede vooral de zelfdragende, roodbruine Decoba-panelen aan bij het bouwen van de meest diverse constructies.

Een publiciteitsfolder somt de talrijke voordelen van de Decoba bouwpanelen op: De Coene brengt talrijke moderne en klassieke woningtypes op de markt, maar dit wordt bij de particulieren een mislukking. De verkoop komt nooit van de grond. En toch hebben de prefab-constructies een grote afzet.

Belangrijke overheidsopdrachten voor de bouw van scholen komen binnen. De constructie van winkels, kantoren, een bowling, een internationale school en een mess voor het hoofdkwartier van de NAVO in Bergen zijn gevarieerde toepassingen van deze systeembouw.

Maar de meest opmerkelijke realisaties zijn zonder twijfel de jeugdhuizen in Frankrijk. De opdracht bestaat uit het ontwerpen en uitvoeren van duizend Clubs de Jeunes. Na de revolte van mei hoopt de Franse regering de jongeren van straat te houden door ze een eigen clubhuis te schenken, dat ze bovendien zelf mogen opbouwen en inrichten. In het studiebureau van De Coene gaat men onmiddellijk aan de slag, wat resulteert in de DC De jeugdclub wordt in elkaar geklikt met ruimtelijke modules van drie meter op drie.

De instructies worden in de vorm van een stripverhaal onderricht. In de tweede wedstrijd in is de Tridim de winnaar. Het is een echte meccano, een vooruitstrevend kleurrijk, speels en strak design.

Tot op vandaag zijn een aantal nog steeds in gebruik. Onder leiding van de broers De Coene verovert het bedrijf de Noord-Franse markt met zijn luxemeubelen. Leveringen buiten West-Europa zijn uitzonderlijk, maar daar kqmt verandering in na de Tweede Wereldoorlog.

Hoewel de buurlanden de meeste bestellingen plaatsen, stuurt De Coene ploegen naar alle uithoeken van de wereld. Een heel speciale opdracht is de meubilering van het koninklijk paleis van Riyad in Na de Suez-crisis zijn Franse en Britse meubelmakers uit de gratie van het Saudische koningshuis gevallen. De Kortrijkse Kunstwerkstede wordt de nieuwe hofleverancier en sleept een bestelling in de wacht van slaapkamers, 5 eetkamers en 45 salons voor koning Ibn Saud en zijn uitgebreide harem.

Deze realisatie spreekt enorm tot de verbeelding. W 36 Kunstwerkstede De Coene. W plaatse te installeren. Een voetbalpartijtje met de lokale bevolking zorgt voor de nodige ontspanning. Het koninklijk paleis is het eerste maar zeker niet het laatste avontuur van De Coene.

De Kunstwerkstede versiert opdrachten in alle delen van de wereld: Halfweg de jaren zestig zendt de firma vijftien werknemers naar Reykjavik, waar ze hotel Loftleidir van twee extra verdiepingen gingen voorzien.

Op de bestaande fundering kon constructief alleen een lichte bouwconstructie toegevoegd worden, De Coene kon die leveren. Vervoer en logement zijn geen probleem, want de opdrachtgever is een luchtvaartmaatschappij. Aardappelen kunnen daar immers niet worden gekweekt en alcohol is er verschrikkelijk duur. Het bedrijf ondergaat een opmerkelijk expansie. De Coene ontplooit talrijke nieuwe activiteiten, maar een goede economische strategie ontbreekt.

De ambitie is groot en het bedrijf kent opnieuw een grote groei, maar dat vertaalt zich niet in behoorlijke winstcijfers. De nieuwe bedrijfsleiding voert verschillende reorganisaties door, maar slaagt er niet in om van de heterogene houtgroep een winstgevend geheel te maken. In de jaren zeventig stapelen de verliezen zich op en beslist de Generale Maatschappij om over te gaan tot de opsplitsing en uitverkoop van de Houtindustrie De Coene.

Bijna 30 jaar later zijn verschillende opvolgers van het grote De Coene nog actief en bouwen verder op de goede reputatie van de Kortrijkse Kunstwerkstede. Kunstwerkstede De Coene 3 7.

Les panneaux Oecowall vous apportent la jeunesse, Ie luxe et rambienee intime propres au bols naturel. Hier des murs nus et frolds. Tout est plus jeune, plus aomptueux, plus plaisant. Venez voir et cholsissez votre bols. Wanneer die er is, vertrekt ze meestal van uit een architecturale visie, verbonden met persoonlijkheden die eveneens hun sporen verdienden in de architectuurwereld: Dikwijls diende het onderzoek aan een tweede voorwaarde te voldoen.

Het onderwerp moest al te vaak aan de avantgardistische of modernistische dogma's van 'radicale vernieuwing' en 'vernieuwend experiment' of 'originaliteit' beantwoorden. Het is inderdaad moeilijk om De Coene-realisaties in uitzicht of vorm tot de avant-garde of de pure modernisten van het interbellum te rekenen. Deze massaproductie had een sociaal, democratisch effect voor ogen. Bij de avant-garde was er interesse voor nieuwe technieken en materialen, maar nauwelijks voor het geduldig ontwikkelen en het perfectioneren van de productieprocessen.

De Kunstwerkstede De Coene deed dat wel en op grote schaal. Als leveranciers van het goedkope triplex maakten ze -oh ironie- vele van de experimenten van de avant-garde mogelijk. Zij die voorbij het vaak oogverblindende van sommige hedendaagse design kunnen kijken, beseffen dat voldragen duurzame design ontstaat uit een continue wisselwerking of een intens heen-en-weer experimenteren, tussen 'de functionele invulling', 'het ontwerpen', en 'het maken'.

In de Kortrijkse Kunstwerkstede is dit voor de hele periode van haar bestaan het fundament van haar productie gebleken. In die zin was en is De Coene modernistisch, zonder het predieaar te krijgen, laat staan het op te eisen. De ontwerpers stonden op gelijke voet met de makers.

Binnen de toenmalige tijdsgeest waagde men zich niet zoals nu aan een personencultus van ontwerpers, designers of architecten, een trend die zich opdrong sinds begin jaren Niet de ontwerper, maar het kwaliteitsvolle product stond centraal. Daardoor miste het ongrijpbare fenomeen De Coene de nodige aantrekkingskracht bij kunst- en architectuurhistorici.

Ofwel was het gewoonweg niet geweten, ofwel was het niet eenduidig gefocust op een geniale persoon. Er zijn nog redenen voor het gebrek aan interesse.

Het bedrijfsarchief is grotendeels verloren gegaan in bombardementen tijdens de twee wereldoorlogen en door de vereffening van nv De Coene in raakte een groot deel van het naoorlogse archief verloren of verspreid.

Tenslotte heeft de veroordeling voor economische collaboratie tijdens de Tweede Wereldoorlog menig kunsthistorici weerhouden onderzoek naar de producten van de Coene te voeren. Geschiedkundigen hebben een dikke kluif aan de Tweede Wereldoorlog. Kunsthistorici daarentegen hadden weinig zin om de vele obstakels op te ruimen rond kunst die geassocieerd werd met collaboratie onder welke vorm ook. Op dit vlak doet zich sinds tien jaar in binnen- en buitenland een opmerkelijke trendbreuk voor.

De oorlog ligt nu ver genoeg achter ons om rationeler met dat verleden om te gaan en ook de kunstproductie van De Coene minder emotioneel te benaderen.

De tentoonstelling Kunstwerkstede De Coene hoopt de interesse op te wekken van het grote publiek en van de academische wereld. Dankzij de inspanningen van de oud-medewerkers, nu leden van de vzw Stichting De Coene, de Stedelijke Musea Kortrijk, de erfgoedcellen van Kortrijk en Antwerpen en de Afdeling Architectuur en Stedenbouw, UGent is een eerste fundament gelegd.

Honderden projecten zijn opgelijst, vele duizenden stukken beeld- en archiefmateriaal zijn samengebracht. En nieuwe informatie blijft maar binnenstromen. Daarom is deze OKV-uitgave eveneens een warme uitnodiging aan de specialisten in en buiten de academische wereld om hun expertise mee in te zetten. Heel wat topics zijn het onderzoeken waard. De kern van het gebeuren is de tentoonstelling Kunstwerkstede De Coene , waar in het Broeimuseum de Kortrijkse Kunstwerkstede bijna 4 maanden lang tot leven komt.

OS of Fietsparcours met gids: SO per gids, I gids per 20 personen Vele artistieke partners grijpen het thema van de Kunstwerkstede aan om wandelingen, theater, Info en reservering: Stedelijke Musea Kortrijk, tel. OS , design en dans aan te bieden. OS Meer info rmatie: Uitgeverij Groeninghe, Kortrijk, pagina's, Nederlandstalige en Franstalige versie beschikbaar. Dit project kadert o.

Geschiedenis; studies Internationale Betrekkingen en Conflictbeheersing, KULeuven, maakte zijn scriptie over de gemeentebesturen van Kortrijk en Rollegem tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Als wetenschappelijk medewerker van het erfgoedproject Kunstwerkstede De Coene verrichtte hij archiefo nderzoek en stelde hij de bedrijfsgeschiedenis samen.

Zijn interesse gaan uit naar het politieke en het sociaal-economische. Frank Herman S7, Lic. Terenja van Dijk S9, Ir. In die zin zijn de auteurs - opnieuw in de geest van de Kunstwerkstede- slechts de woordvoerders. Kunstwerkstede De Coene Inleiding Foto: Koningsstraat 20 Brussel De Koningsstraat nr. Hier zijn de Directie en enkele afdelingen van de bank gevestigd en op. Het accent ligt ook hier op 20ste-eeuwse vormgeving. Aansluitend bij de collecties varieert het.

Binnenkijken Stijlvolle elegantie in klassieke villa Tien jaar geleden beslisten Maria en Ludo een nieuwe woning te bouwen in een groene, bosrijke omgeving. Het resultaat, een statige, klassieke villa,. Staat u op het punt om een serre of veranda te installeren? Dan feliciteren we u van harte met uw beslissing. Want een serre of veranda is meer.

De opkomst, gloriedagen en ondergang spreken tot de verbeelding. Stromingen in vogelvlucht Grieken en Romeinen Klassiek Erfgoed v. Gepassioneerde vaklui uit de eigen ateliers brengen met. Alles is in volle opbouw. Hallo, In deze werkmap vind je de samenvatting van wat in de videotraining gezegd wordt.

Introductie in de verschillende stijlen 3. Wat zijn trends en hoe worden ze gemaakt? Tevredenheid bij bezoekers van infokantoren Regionale infokantoren algemene resultaten Onderzoek uitgevoerd door Guidea in samenwerking met Toerisme Vlaanderen 1 Doelstellingen en Methodologie 3 1 Achtergrond.

Terry

In the perceptive space of such techno-machines, it becomes impossible to distinguish between religious, technological and psychedelic experiences. Precisely this is the historical basis of cyberspace: The only thing that matters here is the creation of impact and effect. Mediamechanisms only function when concealed.

They are made obscure. With the imagination forced into a tumultuous prison of ceaselessly flowing image suggestions, the impact of the powerful individual experience forms a symbiosis with the technology used.

The Canadian MacLuhan used to refer to the media as 'extensions of man', extensions of synaesthetically connected, corporally comprehensive senses. Up until now, US culture is drawing the most radical conclusions from the anthropological axiom that there is no such thing as a strictly defined human "being", nor unconditional morals, and that it has always been within man's reach to do the unthinkable with himself. Individualism is a concept of social relationships.

In US culture, individualism is unlimited: Questions about the sense of things do not exist. Body aversion and transcendentalist selfrevelling dominate life.

Whatever may increase the fullness, the wealth, of experience of an individual also increases his power and is evidently not only legitimate but also a must.

The US body cult is completely dictated by the compulsion to realize all possibilities of intensification. There are no limits. More recent technologies -- from the universal calculator computer to the biochip and the universal hallucinogen 'Cyberspace' -- cannot be adequately understood without an analysis of the mentality and the habitus of their inventors.

Especially worthy of consideration is the phenomenon of the self-reveling communities which, after a long time of prominence among producers of meaning in the 'soft' arts, are now effectively infiltrating and seducing the ranks of the 'science school'. The 'data glove' is science-fictional hallucination and hard science at the same time. By now, the subculture of 'cyberpunk' and the delirious novels of William Gibson also rank among the essential references of serious research programs in the high-tech field.

And so, with the key word 'immateriality' being claimed everywhere as a new cultural model, the question must be asked: Does art still have the power to develop images of such relevance or will the symbolizations originate either directly from the techno-civilizational sciences or from mass-culture, with which it has long been symbiotically merged?

The US variety, highly prominent in the cultural and theoretical evaluation of the new technologies, should be analyzed against the background of William James' "The will to belief": Virtual realities and victory over the body, the dream of the bodiless self-creation of the mind the final triumph of the bachelor machines: In the form of a dream of the absolute, following a linear conception of technology and sciences, it sheds an intense light on the contradictions of European culture.

This is pretending to be God. The devastation of the physique is proof of this illusion, which displays a phantasmagoric power: However, it will never come to a triumph. Now that we are faced with the catastrophic manipulation of a senseless body, which, abandoned and mutilated, is dismissed by an arrogant technology, it seems time to develop a culture of returning the senses to the body, to correct the supremacy of the visual and to create a rhetoric of body criticism against the delusion of the absolutism of the pure mind.

The event brings together a varied group of visitors, artists and critics from home and abroad and attracts a growing audience of people for whom this is often their first contact with this form of contemporary art. DEAF has established itself as one of the major European events in this field and is a showcase for recent, in part specially commissioned artwork, as well as a forum for critical discussion.

By collaborating with local, national and international art and research institutes an attempt is made to arrive at a synergy between different disciplines, concerning the thinking about media technology.

Each of the festivals has a specific theme which structures the contents of the event as a whole. These themes make it possible to investigate specific aspects of new technological developments in, for example, robotics, architecture, bio-technology, or economic globalisation, in a more focused way.

DEAF bestaat sinds als festival dat de technologische ontwikkelingen binnen de kunst in een groter sociaal maatschappelijk kader plaatst. Het Dutch Electronic Art Festival is ontwikkeld vanuit de Manifestaties voor de Instabiele Media die ontstaan zijn in de tweede helft van de jaren tachtig. Elke editie van DEAF heeft een eigen thema dat vanuit verschillende invalshoeken wordt benaderd. Het onderlinge verband tussen de verschillende DEAF's komt naar voren als de verschillende thema's naast elkaar worden geplaatst.

Elke DEAF kan gezien worden als een nieuw hoofdstuk in het verhaal over het artistieke gebruik van nieuwe technologie, waarbij er nieuwe informatie wordt toegevoegd maar ook wordt doorgebouwd op het reeds ter sprake gebrachte.

De eerste manifestatie was er vooral op gericht om technologie als artistiek medium op de agenda te krijgen. Er werd nog geen gebruik gemaakt van gespecificeerde thema's maar er werd wel een basis gelegd voor de organisatie van de latere manifestaties en van de daaropvolgende DEAF's.

De volgende manifestaties richtten zich respectievelijk op de mogelijkheden van telecommunicatie-apparatuur, op de bronnen van elektronische media en op de gevolgen die mechanische versnelling heeft op de publieke ruimte en sociale structuren. Per manifestatie werd de thematiek specifieker. De thematische benadering maakte het mogelijk de consequenties van de technologische vooruitgang onder de aandacht te brengen buiten de gebruikelijke cirkel van ingewijden en specialisten.

De thematische benadering had in de laatste van de manifestaties het niveau bereikt waaraan ook de inhoud van de daaropvolgende DEAF's voldeden. Hier kwam de potentie van een gespecificeerd thema heel duidelijk naar voren. Onder de titel The Body in Ruin werd de verhouding tussen het fysieke lichaam en technologie uitgediept.

Nieuwe technologische snufjes worden meestal gemakkelijk en op grote schaal geaccepteerd maar de implicaties van al die ontwikkelingen gaan een stuk verder dan de meeste mensen zich realiseren. The Body in Ruin liet met een aantal voorbeelden zien wat de betekenis kan zijn voor de beleving en het begrip van het lichaam. In de bijbehorende manifestatiekrant werd het thema in een theoretisch kader geplaatst.

Met behulp van een inleidende essay werden verschillende benaderingen uit verschillende vakgebieden naast elkaar gezet. Zo werd er aandacht besteed aan de uitbreiding van het lichaam met technische hulpmiddelen, dit geldt onder andere voor het waarnemingsvermogen en de snelheid van voortbeweging. Aan de andere kant was er aandacht voor de beperkingen die het lichaam oplegt aan de technologische toepassingen die ontstaan omdat het biologische en technologische niet altijd vloeiend op elkaar aansluiten.

Beide benaderingen tonen een vertechnologisering van het fysieke lichaam als de volgende fase in de menselijke evolutie. In werden de manifestaties vervangen door het Dutch Electronic Art Festival. Net als bij de laatste Manifestatie werd het onderwerp vormgegeven door het accent te leggen op de gevolgen van de technologische ontwikkelingen.

Ging het in The Body in Ruin over het lichaam van de mens, in Digital Nature ging het om de omgeving van de mens, en dan met name de omgeving die de mens met behulp van technologie zelf creeert.

Er is een nieuwe dimensie bijgekomen in de vorm van een digitaal domein. Het is een dimensie die losstaat van de fysieke ervaring en daardoor op het eerste gezicht onverenigbaar lijkt met termen als leven en natuur. Natuur gezien als biologisch systeem waar de mens geen invloed op heeft, wordt steeds zeldzamer in de wereld en is in een land als Nederland helemaal niet te vinden.

Natuur verandert steeds meer in gecultiveerde groenvoorziening. Tegelijk beginnen steeds meer datapakketten zich te gedragen als levensvormen die specifiek zijn afgestemd op een digitale omgeving. De ontwikkelingen richting technologische levensvormen die organische kenmerken vertonen, onderstrepen dat het technologische domein flexibel dynamisch is. De menselijke invloed op de vormgeving van zowel de fysieke omgeving als op de digitale omgeving, duiden erop dat de verschillen tussen biologisch en technologisch minder groot zijn dan ze op het eerste gezicht lijken.

Tussen en gaat het element controle een grotere rol spelen in de thematiek van DEAF. Bij gebrek aan controle ontstaat een gevoel van onmacht, iets dat de meeste mensen liever vermijden. De behoefte aan controle speelt dan ook een belangrijke rol in de verdere ontwikkeling van bestaande technologie. Interfacing Realities in, richtte zich specifiek op de controle via de interface.

Zonder interface is het digitale domein onbereikbaar en ongrijpbaar. De mogelijkheden van technologische apparatuur en elektronische netwerken worden niet alleen bepaald door de ingebouwde functies maar zijn voor een belangrijk deel afhankelijk van de bedienbaarheid. Zo wordt de bruikbaarheid van internet slechts gedeeltelijk bepaald door de inhoud en de structuur van het net. Uiteindelijk worden de mogelijkheden begrensd door de gebruikte computer en de kennis die de gebruiker van het internet en de eigen computer heeft.

In DEAF96 komen de begrenzingen tussen het fysieke en het digitale domein aan bod. Grenzen zijn ook een vorm van controle maar op het internet zijn de grenzen tussen openbaar en prive niet altijd even duidelijk. Aangezien de uiteinden van het netwerk zich hier bevinden, heeft dit ook invloed op de grenzen tussen publiek en prive in de fysieke werkelijkheid. Het ongeluk lijkt de ultieme vorm van controleverlies te zijn.

Wederom speelde hier beschouwingen over de evolutie een belangrijke rol, in die zin dat toevallige omstandigheden en plotselinge gewelddadige gebeurtenissen evolutionaire processen beinvloeden. Er heeft een verschuiving plaatsgevonden van denken in objecten naar denken in processen. Binnen een proces zijn 'ongelukken' niet zozeer een verstoring van de voortgang als wel een onderdeel van het proces en zelfs het uitgangspunt om nieuwe mogelijkheden te onderzoeken.

Een gebeurtenis die in eerste instantie wordt ervaren als ramp kan ervoor zorgen dat een ontwikkelingsproces plotseling een andere richting inslaat. Niet alleen in de evolutie van de natuur, ook bij wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen speelt het onverwachte een belangrijke rol. Technologie beschouwd als evolutionair proces is net zo goed onderhevig aan ongelukken, die niet alleen problemen veroorzaken maar ook tot nieuwe inzichten kunnen leiden.

Een ongeluk is hierdoor niet alleen een verlies aan controle maar ook een mogelijkheid om nieuwe ontdekkingen te doen. Een ander element van de technologische vooruitgang is dat de betekenis van tijd verandert.

Onder de naam Machine Times werd de betekenis van tijd in verschillende situaties ter discussie gesteld. Zo kan afstand niet langer in termen van tijd worden gedefinieerd. Afstand is op de elektronische snelweg irrelevant, tussen het versturen en ontvangen van informatie bestaat nauwelijks nog een tijdsverloop en dat is niet afhankelijk van werkelijke afstand maar van technische gegevens.

De nadruk lag op de consequenties voor de sociale structuren. Er is, naast de historische tijdsbeleving, een geintensiveerde vorm van tijd ontstaan waarin vertrek en aankomst op hetzelfde moment plaatsvinden. Een gevolg is dat informatieoverdracht op een hoger niveau is getild. Er staat de mens een enorm netwerk aan informatie ter beschikking in de vorm van eindeloze data. Het is de gebruikte apparatuur die bepaald hoeveel tijd het kost om de informatie beschikbaar te maken.

DEAF03 richt zich op de implicaties die het leggen van relaties tussen verschillende data met zich meebrengt. De wereld is veranderd in een groot archief waarin zowel historische als hedendaagse informatie zonder hierarchisch onderscheid ligt opgeslagen. De ontsluiting van de juiste informatie wordt een steeds belangrijker onderwerp, juist omdat er zo veel informatie beschikbaar is. Een manier om informatie toegankelijk te maken is door het zichtbaar te maken. Voor deze visualisering zijn verschillende strategieen mogelijk die binnen DEAF03 onder de aandacht gebracht worden.

Belangrijke motivaties voor het organiseren van de manifestaties en later de DEAF's, waren het verankeren van technologisch georienteerde kunst in de maatschappij, evenals het verbeteren van de onderlinge informatie uitwisseling tussen kunstenaars, muzikanten, technici en wetenschappers. Door in de programmering een combinatie te maken tussen tentoonstellingen, optredens, performances en seminars, werd het mogelijk een breed beeld te geven van de ontwikkelingen.

Als uitgangspunt werd het Manifest voor de Instabiele media geschreven. Deze tekst heeft de vorm van een aantal statements waarin het begrip instabiele media wordt toegelicht als zijnde alle media waarbij gebruik gemaakt wordt van elektronenstromen en frequenties.

Het gebruik van instabiele media wordt hierin gerechtvaardigd met verwijzingen naar de quantummechanica en de grootschalige beschikbaarheid van apparatuur. Een aantal optredens, een lezing, enige installaties samengebracht in een expositie, een videopresentatie en twee films vormden de basis van de eerste Manifestatie. Deze basis is in de loop van de tijd verder uitgebreid.

De ene lezing werden een aantal lezingen en uiteindelijk een compleet programma van symposia en seminars. De exposities werden steeds ruimer opgezet, met meer werk op meerdere locaties. Bovendien werden er vanaf DEAF94 workshops georganiseerd die verband hielden met de thematiek van het festival.

Tot slot werd DEAF96 nog uitgebreid met 'de avonden van'. Op drie verschillende avonden kreeg steeds een ander daartoe genodigde de kans om zelf een programma samen te stellen. De inhoud is geheel afhankelijk van de gastcurator en kan bestaan uit performances, lezingen, discussies of wat dan ook, alles uitgezocht volgens de visie van de samensteller.

De symposia bij DEAF vormen samen met de boeken c. Het is een platvorm geworden waar een internationale groep van wetenschappers, theoretici, kunstenaars en sociologen elkaar en het belangstellende publiek informeren over actuele ontwikkelingen. Geplaatst binnen een filosofisch of wetenschappelijk kader, komen er thema's aan de orde op het gebied van kunst, samenleving en technologie. De symposia zijn voortgegroeid uit de lezingen die al rond de eerste manifestaties werden georganiseerd.

Bij de manifestatie in was dat een lezing. Rond de manifestatie in was dit al uitgegroeid tot een symposium dat een hele dag in beslag nam en waarin verschillende gastsprekers van verschillende nationaliteiten hun visies uiteen konden zetten. In DEAF94 werd dit nog verder uitgebouwd tot een tweedaags symposium. Vanaf DEAF94 werd het internet een steeds belangrijker onderdeel van het festival. In eerste instantie ging het alleen om websites die als onderdeel van het DEAF programma werden gepresenteerd, maar vanaf kwam er ook een specifieke festivalsite.

Het net als artistieke ruimte werd in DEAF95 verder uitgewerkt. Zo werd er binnen het DEAF-programma ruimte vrijgemaakt voor wiretap. Wiretap is begin ontwikkeld als regelmatig terugkerend event waar in informele sfeer aandacht wordt besteed aan ontwikkelingen die kunstenaars maken op technologisch gebied. Hier konden websites en cd-rom's bekeken worden die betrekking hadden op het DEAF-programma. Dat het internet een steeds belangrijker plaats ging innemen, blijkt ook uit de ontwikkeling van een specifieke festivalsite.

Deze website krijgt een steeds belangrijker plaats als publiek domein voor DEAF. Het voordeel is dat via de website makkelijker een internationaal publiek te bereiken is dan met exposities en evenementen in de fysieke ruimte van de stad Rotterdam. Bovendien biedt het web andere vormen van visualisatie en participatie, het vormt een uitbreiding van de realiteit met een digitaal gebied.

SoftSite was een project waarin de nadruk lag op het feit dat het digitale domein niet gebonden is aan de natuurwetten van de fysieke ruimte maar volgens eigen regels functioneert.

Als een soort van flexibele architectuur, veranderde de structuur van de site onder invloed van de bezoekers van de site. Naast nieuwe mogelijkheden brengt het web ook unieke problemen met zich mee. In DEAF98 werd een deel daarvan uitgelicht door de instabiele site waar onbedoelde 'ongelukken' in de vorm van de digitale crash centraal stonden.

Naast de mogelijkheid om projecten aan te bieden, kan de website ook gebruikt worden als digitale festivalkrant waarop onder andere de agenda van het festival te raadplegen is. Achtergrondinformatie werd vanaf DEAF96 geboden in de vorm van bookmarks waarmee de bezoekers specifiekere informatie over DEAF-onderwerpen en participanten konden vinden.

De website werd vanaf DEAF98 ook gebruikt voor live verslaggeving bij performances en symposia. Dankzij het gebruik van de e-mail kon het publiek dat de evenementen on line volgde sindsdien ook participeren door bijvoorbeeld vragen te stellen aan sprekers en meningen geven tijdens discussies. De publicaties rond DEAF zijn in de loop der tijd steeds verder ontwikkeld. Voor DEAF94 was er buiten de festivalkrant nog geen boek of catalogus beschikbaar.

Deze krant leek qua vormgeving, opbouw en informatieverstrekking sterk op het krantje dat de vijfde Manifestatie voor Instabiele Media, The Body in Ruin, begeleidde. Het thema werd geintroduceerd met een theoretisch georienteerde essay.

Verder bevatte de festivalkrant korte beschrijvingen van het tentoonstellingsgedeelte, het symposium en live evenementen. In eerste instantie werd ook DEAF95 nog niet begeleid door een boek maar door een festival magazine. Later, in , is er alsnog een boek uitgegeven. Wel was er wederom een magazine beschikbaar. Hierin werd een combinatie gemaakt van een catalogusfunctie waarin installaties en projecten werden beschreven en van de theoretische onderbouwing in de vorm van essays en interviews.

De publicaties die de DEAF's begeleiden, vereisen veelal een zeker intellectueel niveau van de lezer. Zeker de essays die door deskundigen zijn geschreven, hebben een wetenschappelijk karakter en zijn zonder voorkennis niet altijd gemakkelijk te volgen. Voor een bezoek aan de exposities of een bijdrage aan de interactieve webprojecten is kennis van het theoretische kader echter niet noodzakelijk zodat het theoretische niveau in principe geen nadelige consequenties hoeft te hebben op de belangstelling van het publiek.

De afgelopen jaren heeft het Dutch Electronic Art Festival zich ontwikkeld tot internationaal referentiepunt voor ontwikkelingen op het gebied van nieuwe media. Begonnen als Manifestatie voor de Instabiele Media in een tijd dat er nauwelijks aandacht was voor de invloeden van nieuwe technologie, is het festival in de afgelopen vijftien jaar uitgegroeid tot een breed platvorm voor zowel kunstenaars als techneuten, wetenschappers en theoretici.

Doordat de thematiek van het festival is afgestemd op eigentijdse ontwikkelingen, leveren de Manifestaties en de DEAF's samen een overzicht van de technologische en theoretische ontwikkelingen vanaf midden jaren tachtig tot het heden op zowel artistiek als sociaal gebied.

De ontwikkelingsgeschiedenis van het Dutch Electronic Art Festival beschrijft zodoende de ontwikkelingsgeschiedenis van de instabiele media. In the past centuries, through the use of the plow, the construction of building sites and the waging of wars, 'nature' has changed into an artificial environment where everything has been laboriously mapped and subjected to development plans.

Population pressure, exhaustive agriculture and urbanization have changed the face of the land. The many international wars that changed the landscape into manageable, starkly bald terrain through the use of napalm, defoliating and other methods, displayed other ideas about managing the landscape. Our image of nature varies from delightfully landscaped gardens and urban images to 'impressively' destroyed landscapes. Those areas that we call nature nowadays, might better be indicated by words like 'park' or 'green belt'.

When we now talk about nature, we might well wish for something that no longer exists and maybe never even has existed. The pure and immaculate finally turns out to be an illusion. According to the French philosopher J. Ellul, we are no longer living in a biotope a situation where man, animal or plant is completely in harmony with its surroundings and in which exists a certain 'natural' equilibrium but rather in a technotope a situation where man, animal and plant confirm to technology , populated by all kinds of more or less intelligent machines and devices.

For many of us, new technology is supposed to support the progress paradigm where self realization and self development are the central issues. Thoughts of a research in which technology plays an important part.

Gen-technology, which allows us to re-order hereditary characteristics, has been developed that way. With nano-technology we have the possibility to build atoms and molecules and to re-order them into new matter and biotechnology is aimed directly at shaping biological life forms.

These ideas have always inspired the wish to increasingly take the upper hand. The process of evolution of which man is a part runs too slowly and is considered to be too arbitrary, now that we know that randomness is an important factor in evolution, and one that will not necessary lead to a better species but sooner to a better adapted one and in the future that will probably not be man. The urge to evade our fate that is displayed in all species in birth and death provides a heightened stimulus to unravel the codes of life and thus dispose of life and death ourselves.

Through technological means we try to shape our changing view of the world in which man has changed from the center of the universe to but a mere phase in evolution.

During DEAF94, scientists and artists gave a view based on their discipline on the current state of affairs and reacted to the developments described above. Nowadays, computer scientists, micro biologists, physicists and artists occupy themselves increasingly with creating entities that look and behave like living organisms.

They eat, grow, evolve, multiply and die. In other words, they display all characteristics of biological life. And everything happens spontaneously without interference from the humans that created them.

All this happens in the digital computer and is called 'artificial life'. Artificial life gives us a different view on science and on ourselves; from life as it is to life as it could be. Through computers we hope to crack nature's codes to better understand the complexes we call 'nature' and 'life' so that we can then shape them ourselves. We take evolution into our own hands, as it were. Also, by combining hard-, soft-, and wetware, which should result in machine-creatures, we make attempts to come to new definitions of life.

The hardware robot is supplemented with software and, who knows, wetware. The idea that biological life manifests itself through 'software', or the transmission of information between cells, has a strong relationship with our increasing interest in complex and dynamic systems which manifest themselves, amongst other things, in working with computers.

Thinking about life and death, reproduction and evolution, is strongly influenced by working with computers, a complex dynamic and interactive medium. What, exactly, is 'nature' or 'life'? What seemed such a simple issue a little while ago is turning into a fuzzy area where 'designed' life forms populate our living rooms, be it through display screens or otherwise.

Recently, the British physicist Stephen Hawking caused quite a stir during a scientific conference by saying that there is life in the computer. He argued that computer viruses should be considered life forms since they submit to all the standard definitions of life. God blessed them and said to them, 'Be fruitful and increase, fill the earth and subdue it, rule over the fish in the sea, the birds in the sky, and every living thing that moves upon the earth.

Saturday 11 October Time: How do we work now with digital media? Have we shifted from a work culture based on the ambience of clubs to one locked inside cubicles? Has media design become rationalised to the point of complete predictability or is there still room for creativity and fundamental innovation?

With thousands of graduates being skilled-up in digital media across the Netherlands and Europe every year and with the internet becoming massified and maybe even normal, it is time to look at the daily reality of digital work. Destruction art bears witness to the tenuous conditionality of survival; it is the visual discourse of the survivor. It is the only attempt in the visual arts to grapple seriously with the technology and psychodynamics of actual and virtual extinction, one of the few cultural practices to redress the general absence of discussion about destruction in society.

Lifton has observed that in working on the problem of mass psychological trauma he? My own study of destruction confirms Bettel heim? Oxford University Press, Destruction art is interdisciplinary and multinational, combining media and subject matter.

Destruction art addresses the phenomenology and episte mology of destruction and must be characterized as a broad, cross-cultural response rather than an historical movement. An attitude, a process and way of proceeding, destruction art is both reactionary and responsive; it is not an aesthetic, nor a method, nor a technique. Destruction art is an ethical position comprised of diverse practices that investigate the engulfments of terminal culture.

I use the term destruction art merely as an identificatory device to signify the site where social, aesthetic, and political in terrelationships and practices collude in the question of survival. This term is a concise index of a wide anthropological field, whereas the phrase? Metzger at AA London, October, This publication is part of the collection of the Archiv Sohm, Staatsgalerie, Stuttgart.

The text contains all of Metzger? Metzger prepared the publication as an expanded version of a talk he gave at the Architectural Association, 24 February which he published in June In this document Metzger develops his? These structures would contain complex technological and electronic internal devices that would cause the structure to implode and self-destruct within a period of twenty seconds to twenty years.

Industrial and machine made, the structures would also be technical representations of the intrinsic interdependence of the processes of natural decay and disintegration and cultural, particularly urban, crisis.

The temporal duration of? As the rematerialization of memory in its original destructive form, the absent presence of the felt past would return as known experience, no longer? Destruction art in its first manifestation of? Precisely twenty years after Metzger was sent to England in at the age of 12, when his family was arrested by the Gestapo in Nuremburg, he formulated his theory.

Twenty seconds, then, is a temporal analog for the seconds it took to destroy his personal world by killing his family; twenty years, the two decades of gestation in his own auto-transformation. Temporality in destruction art is the index of duration that confronts consciousness with the cycle of construction and destruction manifest in cultural artifacts and technological objects as well as in nature.

This temporality reinscribes the psyche of the social body with a memory of the finite which must function as an affective agent in the reaggregation of a survivalist consciousness. Even if Gulags and concentration camps still exist and they do, alas disappearance is our future. Semiotext e , Semiotext e Foreign Agents Series, Military socialism is the term Virillo uses to describe the ways in which the military sustains and perpetuates itself by making continual war on its own civilian populations.

The concrete evidence of corporeal existence in the carnage of bombed cities and towns with dead bodies to be buried or burned, which resulted from past wars, no longer exists since the crematoria and thermonuclear vaporization obliterate all reckoning with death and destruction.

The elisions of language contribute to this destruction. Destruction art opposes all abstractions that unwittingly perpetuate the destructive epistemology of western culture so thoroughly perfected in the policies, technologies, and languages of defense analysts who use such words as "smart bombs," "friendly fire," "clean bombs," and "collateral damage" to talk of death. In this situation, great care must be exercised to prevent theoretical abstractions from becoming part of the suppression of actual experience that culminates in the denial of identity altogether.

Such denials conspire in the destruction of bodies and are the unforgivable consequence of mistaking the map for the territory. They are the decidable danger that resides in interpretations of Derrida?

For example, see Gayatri Chakravorty Spivak,? Displacement and the Discourse of Woman,? Derrida and After , ed. Indiana University Press, The trust of destruction art is the survivability of the body, the very materiality of existence. In this sense, no group of artists has been as explicit as Survival Research Laboratories who have clearly stated the terms of their investigation and practice. Indeed, materiality is the business of art.

Representation and observation, the visual conditions of materiality, are the residual features of the first act of the artist which is to recover the conditionality of materiality. This is why that, without eyes, art may still exist for those without sight.

This does not imply that all art must assume the task of destruction art, but it does mean that art has a particular social function which requires an ethical position on the question of survival, no matter what formal resolution that work finally assumes. In this sense, I believe destruction art recovers the social force of art from instrumental reason and the economies of late capitalism. For destruction art constantly reinscribes the profound significance of the survival of the body in the opposition it deconstructs.

In this sense, the project of destruction art resembles the deconstructionist theory with which it emerged simultaneously but independently in the early s. It is significant that Derrida? DIAS was the temporary organization for a multicultural, multidisciplinary international event which attracted nearly one hundred artists and poets most of whom were the pioneers of Happenings and Concrete Poetry from fifteen countries in Eastern and Western Europe, the United States, South America, and Japan.

Several psychologists also attended. DIAS was important in identifying artists internationally who pioneered destruction art. Shortly after this exhibition, the group dissolved and it was not until DIAS that this work was recovered. See also my following essays: The Destruction in Art Symposium, Arts Performance and Its Objects, Arts The Conflict of Faculties,? Cornell University Press, DIAS was also the model for a number of subsequent exhibitions at which artists learned to expand the languages of destruction art.

They cancelled this exhibition in mourning over and out of respect for the murdered Martin Luther King. The Guerrilla Art Action Group in It was a direct outgrowth of destruction art activities.

For further information, see also my essay and extensive annotated bibliography in Rafael Montanez Ortiz: Years of the Warrior ?

Years of the Psyche New York. El Museo del Barrio, However, only Metzger, Rafael Montanez Ortiz, and Wolf Vostell ever specifically identified their work with the terminology of destruction and systematically explored destruction as the principle focus of their work. A Manifesto, , Ortiz wrote: This is a custom sidebar. You can use the decasino Theme Options page to specify which pages have a unique sidebar. Or, you can use the same sidebar for all of your pages using the Sidebar Default widget panel.

If you do specify that you want a unique sidebar for an area of your site, such as the Search page, you can use the corresponding built-in Sidebar Search widget panel. In fact, decasino comes standard with 19 unique sidebars. Wow, we're starting to sound like a car commercial, so we'll add that you don't have to use all of them if you don't want. Jazz concerten De Casino is in navolging van De Spiegel ook een centrum voor jazzbeleving. Meerkeuzevragen Schrijf alleen de hoofdletter van het goede antwoord op.

De keuken werd helemaal op maat gemaakt door interieurarchitect Michael Severs. De houten deurtjes zijn met antiekbeits donker geschilderd en steken mooi af bij het Mortex-werkblad met betonlook. Voor alle persinformatie en vragen kunt u terecht bij Veronique Verdyck. E 26 Ook hier was Belgie toonaangevend en ook in Gent bouwde men locomotieven en ander spoorweg materiaal Zoals je ziet was gans het domein tussen De Pintelaan, Galgenlaan, Oudenaarsestnwg terug bestemd. Sinds de strategische samenwerking tussen Mechelen en Sint-Katelijne-Waver.

De straat loopt recht op de mooie, fiere kerktoren. Preselectie en interview met. Dampkapsystemen EN inox realisaties De pure dynamiek van een familiezaak Als klant van Venduro geniet u mee van alle voordelen van een gedreven en gezond familiebedrijf. En van onze ervaring, want Venduro. ClassiCinterior Statig herenhuis, randeur glansrijke Dit statige herenhuis aan de rivier De Vecht heeft in de loop der jaren nog niets van zijn glans verloren.

De hoge plafonds, sierlijsten, prachtige. Pieter Ghijsenlaan 22b PV Zaandam www. Vincent van Gogh inhoud 1. Een leven in beeld 3 2. Vincents jeugd 4 3. Aan het werk 5 4. Naar Parijs 9 7. Naar het zuiden 10 8. De ruziemaker 11 9. Het einde 13 Zo stijlvol kan een vloer zijn Bezoekadres: Ettensebaan 17a, XA Breda Contact: Vlissinghe en zijn gasten Marc Ryckaert Oudste vermeldingen Trouw aan de principes van de hedendaagse architectuur waarbij soberheid synoniem staat voor schoonheid, is het ontwerp van deze rechte steektrap die tegen de muur is geplaatst de eenvoud zelve.

De uitvinders van het moderne bed in Hoewel een Vi Spring matras met pocketveren nu normaal lijkt, was het in een radicaal nieuwe uitvinding.

De introductie van veren, individueel. Rond haar mirakelbeeld worden al sinds om de zeven jaar feesten georganiseerd. Iedereen komt naar buiten voor de fotograaf. Moeders met lange rokken en grote schorten, vaders. De roemrijke familie Van Loon uit Amsterdam deed dat. De indrukwekkende stapel familieportretten. Dan combineer je wonen en werken, en maak je van je eigen woning een prachtig visitekaartje.

Dat deden ook Harry en Peggi. Sir Winston Churchill De Engelsman Sir Winston Churchill heeft tijdens zijn lange leven vele functies bekleed: Dow Na gediend te hebben in het Amerikaanse leger, studeert Robert S.

Dow aan het Newark College of Engineering waar hij zijn diploma behaalde in burgerlijke bouwkunde. Deze trappen zijn de waardige erfgenamen.

Examen HAVO tijdvak 1 woensdag 20 mei 9. Dit examen bestaat uit 30 vragen. Voor dit examen zijn maximaal. Een belangrijke plek in uw leefomgeving. Daar wilt u zich thuis. Europese normalisatie en CE-markering 13 dec. Dat plan kostte meer Geallieerden. Iedereen die over de Julianabrug rijdt ziet aan de zeekant de wapperende stars en stripes van de Verenigde Staten. Op die plek is het Amerikaanse consulaat gevestigd.

De residentie van de consul-generaal. Villa Alai Villa Alai is onderdeel van een complex van vier, onafhankelijke luxe woningen met elk een eigen zwembad.

De inrichting wordt namelijk regelmatig. Henry van de Velde, totaalkunstenaar Naar aanleiding van de e verjaardag van de geboorte van Henry van de Velde brengen we een bezoek aan de tentoonstelling over zijn leven en werk in het Jubelparkmuseum. Houtskeletbouw wordt gekenmerkt door een grote. Dit familiebedrijf ontwikkelt al tientallen. Iconen van de post tarievenboekjes Ton van Tast De omslag van het posttarievenboekje uit heeft een illustratief karakter.

Ontwerper Ton van Tast tekent voor zowel de voorkant als de achterkant. Filips IV van Spanje: De aanleiding vormde een initiatief uit Vlissingen tot. Domein de Beukelaar Tijdloze klasse Standingvolle villa-appartementen in een parktuin met vijver. Jules Wabbes ontwierp zijn bed in de. De Luikse onderneming, die al meer dan 50 jaar de onbetwiste. Het kunstwerk van cementblokken is gemaakt door Britt Moran. Serge Mouille ontwierp de zwarte lamp, stoel DAR is. Op 31 juli staat het dorp in rep en roer: Weergave met pagina beginnen:.

Petra Verbeek 2 jaren geleden Aantal bezoeken: Brussel Koningsstraat 20 Brussel De Koningsstraat nr. Hier zijn de Directie en enkele afdelingen van de bank gevestigd en op Nadere informatie.

Aansluitend bij de collecties varieert het Nadere informatie. Voor wie er nog zou aan twijfelen: Pierre Cuypersstraat 1, XG Roermond, , www. Stijlvolle elegantie in klassieke villa Binnenkijken Stijlvolle elegantie in klassieke villa Tien jaar geleden beslisten Maria en Ludo een nieuwe woning te bouwen in een groene, bosrijke omgeving.

Het resultaat, een statige, klassieke villa, Nadere informatie. Want een serre of veranda is meer Nadere informatie. Presentatie van de tentoonstelling Brussel tijdens de Duitse bezetting Presentatie van de tentoonstelling De geschiedenis van de Belgische auto is een nostalgisch verhaal, met een groots verleden maar met een erg ongelukkig einde. Nu meer Nadere informatie. Gepassioneerde vaklui uit de eigen ateliers brengen met Nadere informatie.

In deze werkmap vind je de samenvatting van wat in de videotraining gezegd wordt. Tevredenheid bij bezoekers van infokantoren Tevredenheid bij bezoekers van infokantoren Regionale infokantoren algemene resultaten Onderzoek uitgevoerd door Guidea in samenwerking met Toerisme Vlaanderen 1 Doelstellingen en Methodologie 3 1 Achtergrond Nadere informatie.

Dat is wat het trendsettende bouwbedrijf Vlassak-Verhulst Nadere informatie. Zondag 14 juni Eindhoven. Ambachtelijke kwaliteit, moderne mogelijkheden Positief Positief Ambachtelijke kwaliteit, moderne mogelijkheden Het positief heeft een belangrijke plek in de rijke historie van het pijporgel. Een antieke Nadere informatie. Comfort zonder Nadere informatie. Aarzel niet ons te contacteren indien u fotomateriaal of meer uitleg omtrent dit persbericht wenst te ontvangen.

Ook hier was Belgie toonaangevend en ook in Gent bouwde men locomotieven en ander spoorweg materiaal E 26 Ook hier was Belgie toonaangevend en ook in Gent bouwde men locomotieven en ander spoorweg materiaal Zoals je ziet was gans het domein tussen De Pintelaan, Galgenlaan, Oudenaarsestnwg terug bestemd Nadere informatie.

Wintertuin lokt drievoud bezoekers Mechelen, Preselectie en interview met Nadere informatie. En van onze ervaring, want Venduro Nadere informatie. De hoge plafonds, sierlijsten, prachtige Nadere informatie. Een leven in beeld 2. Aan het werk 4. Naar het zuiden 8. Zo stijlvol kan een vloer zijn Zo stijlvol kan een vloer zijn Bezoekadres: Graaf van Vlaanderen Nadere informatie. Vlissinghe en zijn gasten. De uitvinders van het moderne bed in Vi Spring: De introductie van veren, individueel Nadere informatie.

Rond haar mirakelbeeld worden al sinds om de zeven jaar feesten georganiseerd Nadere informatie. Moeders met lange rokken en grote schorten, vaders Nadere informatie. De indrukwekkende stapel familieportretten Nadere informatie. Constructie als dienaar van dynamiek beton in beeld Congrescentrum MICX met een onderdanige maar vernuftig gemaakte draagstructuur Constructie als dienaar van dynamiek De typische complexe en dynamische Libeskind-vormentaal van het nieuwe Nadere informatie.

Wonen en werken in stijl binnenkijken Wonen en werken in stijl Wat als interieurinrichting je beroep is? Dat deden ook Harry en Peggi Nadere informatie. Hij zet zijn Nadere informatie. Deze trappen zijn de waardige erfgenamen Nadere informatie. Voor dit examen zijn maximaal Nadere informatie. Daar wilt u zich thuis Nadere informatie. Grote maatnauwkeurigheid Nadere informatie. Dat plan kostte meer Geallieerden Nadere informatie. Judice Ledeboer Foto s: Brett Russel Iedereen die over de Julianabrug rijdt ziet aan de zeekant de wapperende stars en stripes van de Verenigde Staten.

De residentie van de consul-generaal Nadere informatie. Villa Alai is onderdeel van een complex van vier, onafhankelijke luxe woningen met elk een eigen zwembad. Elk seizoen een nieuw interieur 52 Stijlvol Wonen B i n n e n k i j k e n Elk seizoen een nieuw interieur De kans dat Anke en Geert ooit uitgekeken raken op hun interieur, is wel heel erg klein. De inrichting wordt namelijk regelmatig Nadere informatie. Henry van de Velde, totaalkunstenaar Henry van de Velde, totaalkunstenaar Naar aanleiding van de e verjaardag van de geboorte van Henry van de Velde brengen we een bezoek aan de tentoonstelling over zijn leven en werk in het Jubelparkmuseum.

Welkom op de Engelenburg. Houtskeletbouw wordt gekenmerkt door een grote Nadere informatie. Dit familiebedrijf ontwikkelt al tientallen Nadere informatie. Ontwerper Ton van Tast tekent voor zowel de voorkant als de achterkant Nadere informatie. Vanuit ons hoofdkantoor Nadere informatie.

Medium Dao Casino

alpha blondy